Opis ogólny

Dokument zawiera najlepsze praktyki i dodatkowe informacje dotyczące wdrażania usługi Creative Cloud dla przedsiębiorstw w instytucjach edukacyjnych. Kompleksowa dokumentacja dotycząca wdrażania znajduje się na głównej stronie dokumentacji aplikacji Creative Cloud Packager. Wdrażanie usługi Creative Cloud dla przedsiębiorstw wymaga więcej umiejętności i wiedzy technicznej niż poprzednie produkty Creative Suite. Firma Adobe zaleca więc, aby wszystkimi instalacjami usługi Creative Cloud dla przedsiębiorstw zajmował się personel IT.

Wymagana wiedza i umiejętności

Firma Adobe zaleca posiadanie poniższych umiejętności i wiedzy, by wdrożyć usługę Creative Cloud dla przedsiębiorstw:

  • Ogólna znajomość instalacji oprogramowania i narzędzia instalacyjnego systemu (msiexec w systemie Windows, Instalator w systemie Mac OS).
  • Znajomość stosowania podwyższonych uprawnień i uprawnień użytkownika administratora, w tym Kontroli konta użytkownika w systemie Windows i użycia polecenia sudo w systemie Mac OS.
  • Znajomość metody interpretacji wiersza poleceń przez system (Wiersz polecenia w systemie Windows, Terminal w systemie Mac OS), znajomość powłoki poleceń systemu, umiejętność formatowania i wprowadzania instrukcji do wiesza poleceń z odpowiednimi parametrami i poruszania się w strukturze katalogów systemowych za pomocą powłoki poleceń.
  • Znajomość systemu zarządzania wdrażaniem, jeśli jest używany.
  • Zapoznanie się z następującymi dokumentami w dokumentacji aplikacji Packager:
  • Umiejętność poruszania się po katalogach systemowych zarówno w powłoce graficznej (Eksplorator Windows, Finder) i powłoce poleceń.

Scenariusz 1: Wdrażanie zarządzane przez administratora IT

Scenariusz obejmuje wdrożenie usługi Creative Cloud dla przedsiębiorstw za pomocą zarządzanego rozwiązania wdrażania. Typowe rozwiązania:

Windows: SCCM (System Center Configuration Manager, dostarczony przez sprzedawcę systemu) lub program innej firmy

Mac OS: ARD (Apple Remote Desktop, dostarczony przez sprzedawcę systemu) lub program innej firmy (zwykle JAMF Casper Suite)

Scenariusz 2: Wdrażanie obrazów i klonów

Scenariusz obejmuje instalację aplikacji Creative Cloud dla przedsiębiorstw na urządzeniu, którego dysk połączono z rozwiązaniem klonującym. Sklonowany obraz jest wysyłany na podobne urządzenia. Metoda ta jest czasami określana jako „ghosting” ze względu na często stosowane rozwiązanie dla takiego obiegu pracy, pakiet Symantec Ghost Solution Suite.

  1. Przygotuj pakiet Creative Cloud dla przedsiębiorstw. Zobacz Tworzenie lub edycja pakietów.
  2. Jeśli użytkownicy mają samodzielnie zarządzać aktualizacjami, zmień ustawienia aktualizacji pakietów w programie Adobe Update Manager na Aktualizują administratorzy.
  3. Wdróż pakiet na docelowym urządzeniu. UWAGA: nie uruchamiaj aplikacji przed zakończeniem procesu klonowania!

Może być konieczne oddzielne wdrożenie wyjątków. Zobacz sekcję Exceptions Deployer poniżej.

  1. Sklonuj urządzenie docelowe na urządzenie testowe.
  2. Przetestuj sklonowane wdrażanie. Jeśli nie pojawią się problemy, rozpocznij szerokie wdrażanie sklonowanego obrazu.

Scenariusz 3: Wdrażanie zarządzane samodzielnie

Plik konfiguracyjny dla systemu Windows
Plik wykonywalny konfiguracji w systemie Windows
Plik wykonywalny w systemie Mac
Plik wykonywalny w systemie Mac OS (ta sama nazwa, co pakiet)

Scenariusz obejmuje dystrybucję utworzonego za pomocą programu Creative Cloud Packager pakietu użytkownikom końcowym w celu samodzielnego wdrożenia.

Uwaga: Instalacja pakietu Creative Cloud dla przedsiębiorstw wymaga znajomości technik informatycznych. Firma Adobe zaleca więc, by produkt zainstalował dla użytkownika personel IT, lub by był przynajmniej dostępny dla użytkownika, który potrzebuje pakietu.

  1. Zmień ustawienia aktualizacji programu Packager w programie Adobe Update Manager na Aktualizują administratorzy.
  2. Jeśli pakiet będą instalować użytkownicy końcowi, utwórz alias instalatora (setup.exe w systemie Windows, plik .pkg z tą samą nazwą, co pakiet w systemie Mac OS) na wierzchu folderów pakietu. Dobrze jest nadać aliasowi opisową nazwę, jak „Kliknij dwukrotnie, by zainstalować”.
  3. Po utworzeniu pakietu wdrażania, przenieś go na nośnik, za pomocą którego użytkownicy uzyskają do niego dostęp. Gotowy do wdrożenia pakiet Creative Cloud jest za duży, by zmieścić się na nośniku DVD, ale można go podzielić. Można również użyć udostępniania sieciowego lub dysków USB.
  4. W razie potrzeby uruchom Exceptions Deployer w trybie „pre”. Zobacz sekcję Exceptions Deployer poniżej.
  5. Zainstaluj główny pakiet instalacyjny.
  6. W razie potrzeby uruchom Exceptions Deployer w trybie „post”. Zobacz sekcję Exceptions Deployer poniżej.
  7. Pakiety seryjne, które nie używają nazwanego schematu wdrażania należy monitorować centralnie w organizacji, ponieważ firma Adobe nie ma metody składania raportów z ich wdrażania. Postępuj zgodnie ze standardami organizacji, aby określić, jakie produkty zostały wdrożone u użytkownika końcowego.

Exceptions Deployer

Ze względu na różnice w metodach instalacji, nie wszystkie produkty Adobe można wdrożyć za pomocą głównego pakietu wdrażania. Firm Adobe udostępnia narzędzie Exceptions Deployer, by pomóc w instalacji tych produktów. Exceptions Deployer to narzędzie interfejsu wiesza poleceń, wymagające umiejętności korzystania z powłoki poleceń. Firma Adobe zaleca więc, by personel IT wykonywał te czynności.

Tryb „pre” Exceptions Deployer i instalacja programu Acrobat (Windows)

Pakiety dla systemu Windows zawierające program Adobe Acrobat Professional muszą być wyposażone w narzędzie Exceptions Deployer działający w trybie pre-instalacji. Ten krok nie jest wymagany na platformie Mac.

Zmień parametr „en_US” na parametr odpowiedniego języka. (Aby uzyskać więcej szczegółów, zapoznaj się sekcją parametrów Przewodnika wdrażania Acrobat Enterprise.) Polecenie można umieścić w pliku wsadowym.

  • Uruchom to polecenie z podniesieniem. W systemie Windows należy uruchomić podniesiony wiersz polecenia. W przypadku systemu Mac OS, zobacz instrukcje dotyczące polecenia sudo terminala.
  • Użyj odpowiedniego odniesienia do folderu w wierszu poleceń lub pliku wsadowym (na przykład %~dp0) 
 

Tryb „post” Exceptions Deployer (Windows)

Po instalacji głównego pliku .msi  (Windows) uruchom Exceptions Deployer w trybie „post” instalacji, jeśli jest to wymagane do instalacji produktów, których nie można zawrzeć w głównym pakiecie.

Polecenie można umieścić w pliku wsadowym.

  • Uruchom polecenie z podniesieniem. W systemie Windows należy uruchomić podniesiony wiersz polecenia. W przypadku systemu Mac OS, zobacz instrukcje dotyczące polecenia sudo terminala.
  • Użyj odpowiedniego odniesienia do folderu w wierszu poleceń lub pliku wsadowym (na przykład %~dp0).

Komponenty AIR (Mac OS)

W systemie Mac OS używane zamiast Exceptions Deployer używane są osobne pliki .pkg dla komponentów AIR, wymagające oddzielnej instalacji jeśli nie wybrano opcji „Wyłącz komponenty AIR” w ustawieniach programu Creative Cloud Packager.

Wsparcie

Jeśli potrzebujesz pomocy w korzystaniu z tych instrukcji lub napotkasz problemy z wdrażaniem, otwórz zgłoszenie pomocy w karcie Pomoc Konsoli administratora.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online