Uwaga:

W przypadku programu Photoshop CS6 funkcje związane z grafiką 3D były dostępne tylko w wersji Photoshop Extended. Wszystkie funkcje programu Photoshop Extended zostały dodane do programu Photoshop CC. Program Photoshop CC nie jest dostępny osobno w wersji Extended.

Od wersji Photoshop CS6 dostępny jest wyjątkowo intuicyjny obieg pracy z grafiką 3D, który obejmuje skonsolidowane narzędzia i kontekstowe elementy sterujące wyświetlane na obrazie. Krótki opis tych nowych funkcji można znaleźć w artykułacg Nowości w programie Photoshop CC | Obrazy 3D i Nowości w wersji CS6.

Funkcje związane z grafiką 3D | Tylko Creative Cloud

Użytkownicy dopiero zaczynający korzystać z usługi Creative Cloud powinni zapoznać się z następującymi zmienionymi i dodanymi funkcjami.

  • Do określania kolorów materiałów, linii, powierzchni i świateł w panelu Właściwości można teraz używać 32-bitowych próbników kolorów.
  • Mapy normalnych można generować na podstawie map zmiękczeń. Zaznacz w panelu 3D obiekt, którego ma dotyczyć modyfikacja, a następnie kliknij ikonę Filtruj według materiałów w górnym obszarze panelu. W panelu Właściwości kliknij ikonę folderu obok opcji Zwykły i wybierz z menu opcję Generuj normalne ze zmiękczenia.
  • Jeśli po wstrzymaniu renderowania zostanie utworzone zaznaczenie lub zostaną utworzone zaznaczenia, po wznowieniu renderowania efekt obejmie te zaznaczenia. Wznowienie renderowania działa także po zapisaniu dokumentu jako pliku PSD.
  • Przekrój działa teraz z powierzchniami lustrzanymi i innymi stylami powierzchni, takimi jak Stała, Kreskówka czy Szkic.
  • Domyślnie do środowiska 3D jest dodawane tak zwane światło oparte na obrazie (IBL, Image-Based Light). Firma Adobe udostępnia dodatkowe światła IBL w ramach zawartości 3D programu Adobe® Photoshop® Extended.
  • Domyślny rozmiar płytki funkcji śledzenia promieni (ustawiany na podstawie liczby rdzeni w komputerze) można zmienić na inny. Aby to zrobić, wybierz opcję Edycja > Preferencje > 3D (Windows) lub Photoshop > Preferencje > 3D (Mac OS), a następnie w obszarze Śledzenie promieni w oknie dialogowym Preferencje wybierz opcję z menu Rozmiar płytki renderowania.
  • Podczas renderowania na pasku stanu u dołu okna dokumentu są wyświetlane pozostały czas oraz procent ukończenia renderowania.
  • Program Photoshop udostępnia ulepszone cienie oparte na technologii OpenGL. Aby ustawić jakość cieni najlepiej funkcjonującą w przypadku danego komputera, wybierz polecenie Edycja > Preferencje > 3D (Windows) lub Photoshop > Preferencje > 3D (Mac OS). Następnie w obszarze Renderowanie interaktywne okna dialogowego Preferencje wybierz opcję z menu Jakość cienia.

Kliknij następujące łącze, aby wyświetlić film, w którym Zorana Gee, starszy kierownik ds. produktów Photoshop, prezentuje nowe funkcje 3D w programie Photoshop w wersji Creative Cloud.

Uwaga:

Do używania funkcji 3D w wersji programu Photoshop dostępnej w usłudze Creative Cloud wymagane jest co najmniej 512 MB pamięci VRAM.

Uwzględnianie elementów scen w panelu 3D

W ulepszonym panelu 3D wybierz elementy, które chcesz edytować:

  1. W górnej części panelu 3D wybierz opcję Scena , Siatki , Materiały lub Światła .
  2. Zaznacz pojedynczy element (na przykład opcję Bieżący widok w sekcji Scena). Można również zaznaczyć kilka elementów, aby zastosować do nich jednolite właściwości.
  3. Ustawienia można dopasować w panelu Właściwości lub przeciągnąć w oknie dokumentu. (W przypadku przeciągnięcia określonego obiektu lub światła dany element zostanie zaznaczony w panelu 3D).

Uwaga: Aby dodać nowe światła, kliknij ikonę dokumentu u dołu sekcji Scena i Światła. Można również kliknąć menu panelu , aby zapisać lub wczytać grupy świateł jako ustawienia predefiniowane.

Ustawienia kontekstowe w panelu Właściwości

Po wybraniu poszczególnych obiektów w panelu 3D lub oknie dokumentu w panelu Właściwości wyświetlane są powiązane ustawienia z nim. Po zakończeniu dopasowywania kliknij ikonę Renderuj u dołu panelu.

Uwaga: Klikając ikonę Współrzędne u góry panelu, można wprowadzić dokładne wartości liczbowe położenia obiektów, kamer i świateł. Aby szybko przełączyć się między właściwościami i współrzędnymi, naciśnij klawisz V.

Ustawienia środowiska dotyczą świateł otoczenia i na obrazie, a także cieni i odbić płaszczyzny podłoża.

Ustawienia sceny obejmują ustawienia predefiniowane renderowania, takie jak Obwiednia i Szkielet, a także własne opcje renderowania przekrojów poprzecznych, powierzchni i punktów.

Ustawienia kamery obejmują pole widzenia, głębię ostrości, a także opcje stereoskopii na potrzeby wyświetlania anaglifowego, soczewkowego lub równoległego.

Ustawienia siatki umożliwiają blokowanie i rzucanie cieni, dopasowywanie wytłoczeń 3D oraz edytowanie tekstu źródłowego i ścieżek.


Uwaga: Aby ukryć obiekt, zachowując cienie w celu tworzenia kompozycji z obrazami 2D, należy wybrać opcję Niewidoczny.

Ustawienia materiałów obejmują ustawienia tekstur i map wypukłości, na przykład nową opcję Nierówność.

Ustawienia światła pozwalają wybrać światła nieskończone, dodatkowe i punktowe, a także dopasować kolor, intensywność i cienie.

Połączenie dopasowań obiektu i kamery w narzędziu Przesunięcie

Narzędzie Przesunięcie umożliwia dopasowanie położenia obiektów i kamery:

  • Na pasku opcji można wybrać tryby Obracanie , Przetaczanie , Przeciąganie , Przesuwanie i Skalowanie .
  • Aby szybko przełączyć tryby, naciśnij klawisze Shift + V.
  • Aby szybko przełączyć się między kamerą i elementami sterującymi środowiskiem, kliknij obszar poza obiektami 3D.

Uwaga: Złote obramowanie dokumentu w oknie dokumentu oznacza sterowanie kamerą, niebieskie obramowanie wskazuje na sterowanie środowiskiem, a zielone — na sterowanie sceną. Brak obramowania oznacza kontrolę siatki.

Bezpośrednie edytowanie elementów przy użyciu ekranowych elementów sterujących

Elementy sterujące wyświetlane na obrazie często pozwalają na edycję całej sceny 3D — bez konieczności używania paneli przestrzeni roboczej. Aby zmaksymalizować widoczny obszar, naciśnij klawisz F w celu przełączenia się między trybem pełnoekranowym a standardowym.

W oknie dokumentu można bezpośrednio pracować z następującymi elementami:

Ustawienia sceny, siatki i świateł. Aby szybko przejść do właściwości sceny w oknie dokumentu, kliknij prawym przyciskiem myszy obszar roboczy poza obiektami 3D. Można również kliknąć prawym przyciskiem myszy siatki i światła, aby uzyskać dostęp do odpowiednich ustawień.

Cienie. Kliknij cień z wciśniętym klawiszem Shift, a następnie przeciągnij go, aby przenieść powiązane z nim światło.

Elementy sterujące obwiednią obiektu. Kliknij obiekt, aby go uaktywnić, a następnie przesuwaj wskaźnik myszy na różnych płaszczyznach. Jeśli płaszczyzna ma kolor żółty, przeciągnij, aby dopasować obiekt względem tej osi. Można również przeciągnąć narożniki, aby zastosować obrót na osi X lub Y.

Tworzenie i dopasowywanie wytłoczeń 3D

Wytłoczenie 3D umożliwia dodanie trzeciego wymiaru do tekstu, zaznaczeń, zamkniętych ścieżek, kształtów i warstw obrazu.

  1. Zaznacz ścieżkę, warstwę kształtu, warstwę tekstu, warstwę obrazu lub określony obszar.
  2. Wybierz menu 3D, a następnie wybierz polecenie Nowe wytłoczenie 3D z zaznaczonej warstwy, Nowe wytłoczenie 3D z zaznaczonej ścieżki lub Nowe wytłoczenie 3D z bieżącego zaznaczenia.
  3. Uwaga: Aby szybko utworzyć wytłoczenie tekstu podczas edycji w narzędziu Tekst, kliknij przycisk 3D na pasku opcji.

  4. Po zaznaczeniu siatki w panelu 3D kliknij ikonę Deformacja lub Zakończenie w górnej części panelu Właściwości.
  5. Zmodyfikuj wartości liczbowe ustawień w panelu Właściwości lub przeciągnij interaktywne elementy sterujące wytłoczeniem w oknie dokumentu.

Aby edytować oryginalną ścieżkę, warstwę tekstową lub warstwę obrazu, zaznacz powiązaną siatkę w panelu 3D i kliknij polecenie Edytuj źródło w panelu Właściwości.

Definiowanie płaszczyzny podłoża dla zaimportowanych obiektów

Filtr Punkt zbiegu pozwala na łatwe tworzenie płaszczyzn perspektywy i umieszczanie na nich zaimportowanych obiektów.

  1. Zaznacz warstwę obrazu, a następnie kliknij polecenie Filtr > Punkt zbiegu.
  2. Za pomocą narzędzi Tworzenie płaszczyzny i Edycja płaszczyzny utwórz siatkę, aby zdefiniować nową płaszczyznę podłoża. Następnie kliknij przycisk OK.
  3. Z menu Plik wybierz polecenie 3D > Nowa warstwa 3D.

Zaimportowany obiekt zostanie umieszczony na zdefiniowanej płaszczyźnie podłoża.

Tworzenie ścieżek z warstw 3D


Aby przekształcić bieżące renderowanie w ścieżkę roboczą, wybierz polecenie 3D > Utwórz ścieżkę roboczą z warstwy 3D. Polecenie to śledzi ścieżkę w kanale alfa warstwy.

Jeśli podczas renderowania w trybie szkieletu wartość progowa załamań zostanie dopasowana w celu wyeliminowania zbędnych linii, można po użyciu pędzla w programie Photoshop renderować obraz przypominający rysunek odręczny.

Scalanie wielu warstw 3D

Aby poprawić wydajność i zapewnić widoczność cieni oraz odbić na wielu obiektach, można scalić dowolną liczbę warstw 3D.

Przed scaleniem warstw 3D należy jak najdokładniej rozmieścić siatki przy użyciu kamery ortogonalnej:

  1. Kliknij ikonę Scena  w górnej części panelu 3D i wybierz opcję Bieżący widok.
  2. W panelu Właściwości wybierz opcję Ortogonalnie.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online