Znaczniki tekstowe wykorzystywane są podczas tworzenia dokumentu. Po przesłaniu dokumentu do usługi na podstawie znaczników generowane są pola formularzy.

Właściwości pól, takie jak role, weryfikacja i obliczenia są konfigurowane wewnątrz znacznika.

Zasady

Podczas korzystania ze znaczników tekstowych konieczne jest trzymanie się kilku zasad. Przestrzeganie ich sprawi, że pola będą generowane zgodnie z oczekiwaniami.

Czcionki

Do tworzenia znaczników można wykorzystywać tylko określone czcionki. Usługa Adobe Sign pozwala na spójny odczyt tylko czcionek Arial, Helvetica oraz Times New Roman (pierwsze trzy czcionki wymienione poniżej). Jeżeli usługa Adobe Sign nie będzie w stanie odczytać niestandardowych czcionek, pola nie zostaną wygenerowane.

Najlepszym wyborem do tego celu jest czcionka Arial.

Odstępy

Istnieją dwie zasady dotyczące odstępów podczas korzystania ze znaczników tekstowych.

Po pierwsze, znacznik tekstowy nie może zawierać spacji, chyba że jest to spacja przed i po otwierających nawiasach klamrowych lub po znaczniku i przed zamykającymi nawiasami klamrowymi.

Po drugie znacznik tekstowy musi mieścić się w pojedynczej linii. Jeżeli znacznik będzie kontynuowany w następnej linii, usługa Adobe Sign nie rozpozna go i nie wygeneruje pola.

Jeżeli tworzony znacznik jest zbyt długi, aby zmieścił się w jednej linii, należy skorzystać ze skracania znacznika tekstowego.

Tworzenie znaczników

Poniżej opisano cały proces tworzenia znacznika. Podczas dodawania właściwości i argumentów podane zostaną definicje i objaśnienia.

Nawiasy klamrowe

Wszystkie znaczniki tekstowe umieszczane są między dwoma otwierającymi i dwoma zamykającymi nawiasami klamrowymi, tak jak pokazano to poniżej. Nawiasy te należy traktować jako zasobnik dla znacznika. Wykorzystując same otwierające i zamykające nawiasy klamrowe można utworzyć podstawowe pole bez żadnych właściwości.

Umieszczenie pustych miejsc między nawiasami klamrowymi zwiększa szerokość pola, umożliwiając wprowadzenie przez sygnatariusza większej ilości informacji.

Rozmiar czcionki nawiasów klamrowych określa wysokość pola. Powoduje również skalowanie rozmiaru czcionki wprowadzanych danych w celu ich odpowiedniego dopasowania. Spośród dwóch poniższych pól, pierwsze byłoby mniejsze ze względu na wielkość czcionki. Drugie pole byłoby wyższe i dłuższe, a wprowadzone dane byłyby wyświetlone za pomocą czcionki o większym rozmiarze.

Nazwa pola

Nazywanie tworzonych pól jest niezwykle ważne. Nadając nazwę poszczególnym polom można skorzystać z lub uniknąć zapełniania pól. Funkcja ta pozwala na kopiowanie informacji z jednego pola do drugiego. Zapełnianie pól może działa zarówno w obrębie pojedynczego dokumentu, jak i wielu dokumentów.

Uwaga:

Zapełnianie pól między dokumentami można wyłączyć, kontaktując się z Działem obsługi pod adresem support@echosign.com

Dane wprowadzone w jednym polu kopiowane są do innych pól o identycznej nazwie. Oba poniższe pola zawierać będą tą samą informację po wprowadzeniu jej do jednego z nich.

Uwaga:

Korzystanie z zapełniania pól może ułatwić proces podpisywania dokumentów przez odbiorców. Na przykład sygnatariusz musiałby wprowadzić swój adres tylko raz. Zostałby on automatycznie skopiowany do innych pól w dokumencie.

Nadawanie polom unikalnych nazw pozwala zapobiec kopiowaniu informacji z jednego pola do drugiego.

Identyfikator Adobe Sign

Identyfikator Adobe Sign instruuje system, by szukał nazwy i właściwości pola. Bez niego system Adobe Sign nie będzie wiedzieć, w jaki sposób odczytywać i interpretować różne części znacznika.

Role

Role są najważniejszym elementem znacznika tekstowego. Role pozwalają określić, do którego sygnatariusza przypisane są dane pola. Podczas tworzenia dokumentu ze znacznikami tekstowymi nie określa się dokładnie, kto może wchodzić w interakcję z dokumentem, ani nawet, który z sygnatariuszy może tego dokonać. 

Sygnatariusz

Sygnatariusze definiowani są według kolejności w jakiej wprowadzono ich adresy e-mail w polu „Do:” na stronie wysyłania. Różne role numeryczne wykorzystywane są dla wszystkich sygnatariuszy, włączając w to nadawcę (w zależności od tego, czy podpisuje się on jako pierwszy czy ostatni).

Rozumiejąc sposób działania ról, można ustawić je w dokumencie. Należy przy tym wiedzieć, w jaki sposób wysyłane będą dokumenty oraz w jakiej kolejności otrzymają je poszczególni sygnatariusze.

Wstępne uzupełnianie

Rola wstępnego uzupełniania wykorzystywana jest wobec pól, które należy wypełnić przed wysłaniem dokumentu. Pozwala to na wprowadzenie informacji dotyczących sygnatariuszy przed wysłaniem do nich dokumentu.

Uwaga:

Opcja Wyświetl/ustaw podpisy lub dodaj pola formularza musi być zaznaczona, aby można było przejść do fazy wstępnego uzupełniania.

Weryfikacja

Metody weryfikacji służą do tworzenia pól charakterystycznych dla usługi Adobe Sign. Umożliwiają one także ustawienie określonego formatu danych wprowadzanych w polu. Dzięki temu mamy pewność, że sygnatariusz wprowadzi wymaganą informację. Metody te służą również do tworzenia pól Adobe Sign, które można znaleźć w środowisku z funkcją przeciągania i upuszczania.

W przypadku znacznika w przykładzie, weryfikacja korzystająca z atrybutu :phone wymaga od sygnatariusza podania numeru telefonu w formacie (XXX) XXX-XXXX lub jako ciągu dziesięciu cyfr.

Wraz ze znacznikami tekstowymi można wykorzystać wiele różnych rodzajów weryfikacji. Dodatkowe informacje o weryfikacji.

Warunki

Ustawienie warunków dla pola pozwala zmienić jego widoczność w oparciu o stan innego pola. Umożliwia to tworzenie dokumentów dynamicznie zmieniających się zależnie od informacji podanych przez sygnatariusza.

W poniższym przykładzie pole numeru telefonu pojawia się, jeżeli sygnatariusz zaznaczy pole wyboru znajdujące się powyżej. W przykładzie tym przypomina to prośbę o podanie alternatywnego numeru telefonu.

Gdy pole wyboru nie jest zaznaczone, sygnatariusz nie może wchodzić w interakcje z polami. Gdy sygnatariusz zaznaczy pole wyboru, wyświetlone zostaje pole numeru telefonu, a sygnatariusz może wprowadzić w nim alternatywny numer telefonu.

Dodatkowe informacje o warunkach.

Domyślna wartość

Za pomocą znacznika można określić domyślną wartość pola tekstowego. Jest to tekst, który zostanie wyświetlony w polu zanim sygnatariusz wejdzie z nim w interakcję. Domyślny tekst może służyć jako wskazówka dla sygnatariusza, instruując go jaką informację należy wprowadzić w danym polu.

Gdy sygnatariusz uzyska dostęp do dokumentu, zobaczy w polu tekst, który może zastąpić, wprowadzając własne informacje.

Uwaga:

Jeżeli sygnatariusz nie zastąpi informacji w polu, dokument można ukończyć bez interakcji z domyślnym tekstem. Spowoduje to również spełnienie warunku wymaganego pola, umożliwiając sygnatariuszowi pozostawienie domyślnego tekstu w polu.

Podpowiedzi

Podpowiedzi są podobne do domyślnego tekstu, ponieważ tak jak on mogą informować sygnatariusza o danych, które należy wprowadzić, jeżeli nie wynika to jasno z samego formularza.

Różnica polega na tym, że podpowiedzi zostają wyświetlone, gdy sygnatariusz umieści kursor myszy w polu.

Teraz, gdy sygnatariusz umieści kursor w tym polu, zostanie wyświetlona podpowiedź skonfigurowana w tym znaczniku tekstowym.

Maskowanie pól

W przypadku pól służących do zbierania poufnych informacji, jak np. dane kart kredytowych i numery kont, stanowczo zaleca się korzystanie z właściwości maskowania pola.

Powoduje ona zastąpienie symbolami gwiazdki wszystkich danych wprowadzanych w polu.

Gdy sygnatariusz wprowadza wymagane informacje, zawartość będzie nadal widoczna w celu wyeliminowania ryzyka pomyłki.

W momencie, gdy sygnatariusz kliknie obszar poza polem, informacja zostanie zastąpiona gwiazdkami. Gwiazdki te będą widoczne również w docelowym, kompletnym dokumencie.

Uwaga:

Aby odzyskać zamaskowane dane, nadawca dokumentu musi wyeksportować dane formularza na stronie Zarządzaj lub stworzyć raport.

Inne obiekty

Oprócz pól, za pomocą znaczników tekstowych można tworzyć także inne obiekty. Korzystając ze znaczników tekstowych, można tworzyć wszystkie pola dostępne za pośrednictwem środowiska z funkcją przeciągania i upuszczania.

Pole wyboru

Pola wyboru stosowane są w momencie, gdy konieczne jest zaznaczenie wszystkich pasujących opcji. Pola wyboru mogą zostać skonfigurowane jako standardowe, wymagane lub domyślnie zaznaczone.

Uwaga:

Pola wyboru mogą korzystać z zapełniania pól, dlatego należy pamiętać o nadawaniu im różnych nazw.

Przyciski opcji

Przyciski opcji należy stosować w sytuacji, gdy konieczne jest wybranie tylko jednej z możliwości. Przyciski opcji muszą zawierać co najmniej dwie opcje. Ich grupowanie odbywa się poprzez nadanie przyciskom tej samej nazwy. Właściwą opcję konfiguruje się w nawiasach po atrybucie „:radio”.

Rozwijane menu

Rozwijane menu zapewniają sygnatariuszowi listę opcji do wyboru. Rozwijana lista umożliwia wybór tylko jednej opcji.

Pola załączników

Uwaga:

Pola załączników dostępne są tylko w przypadku konta usługi na poziomie firmy lub globalnym.

Pola załączników umożliwiają sygnatariuszowi załączenie pliku do transakcji. Plik zostanie załączony na końcu gotowego dokumentu. Atrybut „:label” znacznika umożliwia wprowadzenie tekstu w polu tekstu informacyjnego, w podobny sposób, jak w przypadku tekstu domyślnego.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online