Adobe InDesign CS5 to jedna z wielu aplikacji, które generują i wykorzystują kod XML. Po oznakowaniu zawartości w pliku InDesign, plik ten zapisuje się i eksportuje w formacie XML. Pozwala to wykorzystać jego zawartość w innym pliku InDesign albo w innej aplikacji. Można również zaimportować plik XML do programu InDesign. Wówczas można również kazać programowi InDesign, by wyświetlał i formatował te dane XML w dowolny, wybrany przez ciebie sposób.

Informacje o języku XML

Język XML (Extensible Markup Language) umożliwia ponowne wykorzystanie danych zawartych w pliku, a także automatyzację procesu zastępowania danych w jednym pliku danymi z innego pliku. W języku XML stosuje się znaczniki, opisujące części pliku - np. nagłówek albo wątek. Znaczniki opisują dane w taki sposób, że można je przechowywać w pliku XML i odpowiednio przekształcać podczas eksportowania do innych plików. Język XML można traktować jako mechanizm tłumaczenia danych. Znaczniki XML to etykiety tekstu i innej zawartości w pliku, które pozwalają aplikacjom rozpoznać i zaprezentować te dane.

Język rozszerzalny

XML uważa się za język rozszerzalny, ponieważ użytkownicy mogą tworzyć własne znaczniki XML. Można utworzyć osobny znacznik dla każdego rodzaju informacji, który ma być wielokrotnie wykorzystywany. Znaczniki XML nie zawierają informacji o tym, jak dane mają być wyświetlane czy formatowane. Jedyną rolą znaczników XML jest identyfikowanie zawartości.

W programie InDesign można np. utworzyć znacznik Nagłówek1 i przypisać go do każdego nagłówka pierwszego poziomu w dokumencie. Po zapisaniu dokumentu w formacie XML, zawartość oznaczoną jako Nagłówek1 można zaimportować i wykorzystać – używając dowolnej aplikacji obsługującej język XML – na stronie WWW, w drukowanym katalogu, w cenniku, albo w tabeli bazy danych.

InDesign to jedna z wielu aplikacji, które generują i wykorzystują kod XML. Po oznakowaniu zawartości w pliku InDesign, plik ten zapisuje się i eksportuje w formacie XML. Pozwala to wykorzystać jego zawartość w innym pliku InDesign albo w innej aplikacji. Można również zaimportować plik XML do programu InDesign. Wówczas można również kazać programowi InDesign, by wyświetlał i formatował te dane XML w dowolny, wybrany przez ciebie sposób.

Adobe InCopy to jedna z wielu aplikacji, które generują i wykorzystują kod XML. Po oznakowaniu zawartości w pliku InCopy plik ten zapisuje się i eksportuje w formacie XML. Pozwala to wykorzystać jego zawartość w innym pliku InCopy lub InDesign albo w innej aplikacji.

Nawet użytkownicy nieznający dobrze języka XML mogą tworzyć znaczniki XML w programie InDesign i oznakowywać części dokumentu. Program InDesign realizuje funkcje programowania kodu XML w tle, tworząc go dla użytkownika podczas eksportowania dokumentu w formacie XML.

Uwaga:

Nie należy mylić znaczników XML z tekstem oznakowanym programu InDesign. Aby uzyskać więcej informacji na temat tekstu oznakowanego, stanowiącego inną metodę eksportowania i importowania zawartości programu InDesign, zajrzyj do dokumentu Tekst oznakowany na stronie www.adobe.com/go/learn_id_taggedtext_cs5_pl (PDF).

Struktura danych XML

Podstawowym budulcem danych XML jest element. Element to dane, które zostały oznakowane. W plikach XML jedne elementy są zagnieżdżane w drugich, w wyniku czego powstaje hierarchiczna struktura danych.

Strukturę danych XML można obejrzeć w panelu Struktura. Panel ten wyświetla hierarchię i kolejność elementów. W strukturze XML elementy potomne znajdują się wewnątrz elementów nadrzędnych, które z kolei same mogą być „potomkami” innych elementów. Patrząc z drugiej strony, elementy nadrzędne zawierają elementy potomne, które mogą być elementami nadrzędnymi kolejnych elementów potomnych.

Na przykład na poniższym rysunku widać element chapter, który jest elementem nadrzędnym dla kilku elementów recipe. Natomiast każdy element recipe jest elementem nadrzędnym elementów: recipename, ingredients, instructions, notes i servings. Wszystkie elementy są zawarte wewnątrz elementu głównego Root, który znajduje się na górze panelu Struktura.

Kod XML w programie InDesign
Kod XML w panelu Struktura w programie InDesign (po lewej) oraz umieszczony w układzie (po prawej)

Na przykład na poniższym rysunku widać element chapter, który jest elementem nadrzędnym dla elementu recipe. Natomiast element recipe jest elementem nadrzędnym elementów recipename oraz ingredients. Wszystkie elementy są zawarte wewnątrz elementu Story, który zawsze znajduje się na górze panelu Struktura.

Dokument InCopy sformatowany znacznikami XML
Dokument InCopy sformatowany znacznikami XML

Więcej informacji o używaniu języka XML w programie InDesign można znaleźć na stronie www.adobe.com/go/learn_id_XMLscript_pl.

Narzędzia XML

Program InDesign zawiera panele Struktura i Znaczniki przeznaczone do pracy nad zawartością XML. Panel Struktura wyświetla wszystkie elementy w dokumencie w ich strukturze hierarchicznej. Aby ułatwić rozpoznawanie poszczególnych elementów, program InDesign wyświetla znacznik i ikonę elementu wskazującą, jakiego rodzaju informacje zawiera ten element. Poza tym panel Struktura może wyświetlać pierwszych kilka słów tekstu w danym elemencie, tzw. zajawkę tekstu (nie należy tego mylić z plikami zajawek, które przechowują obiekty do ponownego użycia).

Panel Struktura i panel Znaczniki
Panel Struktura (po lewej) i panel Znaczniki (po prawej)

A. Trójkąt do rozwijania lub zwijania elementów B. Element (umieszczony w układzie) C. Element (nieumieszczony w układzie) D. Urywek tekstu E. Znacznik elementu 
Panel Struktura i panel Znaczniki
Panel Struktura (po lewej) i panel Znaczniki (po prawej)

A. Trójkąt do rozwijania lub zwijania elementów B. Element umieszczony w układzie C. Urywek tekstu D. Znacznik elementu 

Panel Struktura umożliwia wyświetlanie i edytowanie elementów XML oraz zarządzanie nimi. Podczas pracy z kodem XML, panel Struktura pełni wiele funkcji. Na przykład, aby umieścić zaimportowaną zawartość XML w układzie, przeciąga się elementy z panelu Struktura bezpośrednio na stronę. Za pomocą panelu Struktura można również zmieniać hierarchię elementów. Panel ten umożliwia także dodawanie elementów, atrybutów i instrukcji sterujących.

Panel Znaczniki zawiera wykaz znaczników elementów. Znaczniki te można importować, eksportować, dodawać, usuwać i zmieniać ich nazwy. Za pomocą panelu Znaczniki możesz stosować znaczniki elementów do zawartości, którą chcesz wyeksportować na format XML, a także nadawać znaczniki ramkom, zanim zaimportujesz do nich zawartość XML.

Panel Znaczniki zawiera wykaz znaczników elementów. Znaczniki te można importować, eksportować, dodawać, usuwać i zmieniać ich nazwy. Za pomocą panelu Znaczniki stosuje się znaczniki elementów do zawartości, która ma zostać wyeksportowana na język XML.

Informacje o plikach DTD

Aby można było wymieniać dane XML z innymi użytkownikami, trzeba ustalić standardowy zestaw nazw znaczników i atrybutów elementów. Każdy użytkownik musi stosować znaczniki w taki sam sposób. Jedną z metod obsługi współużytkowania danych XML jest użycie pliku DTD (Document Type Definition) z definicją typu dokumentu.

Plik DTD zawiera zestaw elementów i atrybutów, z których mogą korzystać członkowie grupy. Definiuje także reguły określające, w jakich miejscach w hierarchii mogą występować poszczególne elementy. Na przykład, plik DTD może wymagać, aby element Tytuł był potomkiem elementu Wątek, ponieważ tytuł ma występować wewnątrz wątku. Jeżeli nada się znaczniki tytułowi, a nie nada ich wątkowi, w którym występuje ten tytuł, to plik DTD uzna element Tytuł za nieprawidłowy. Korzystając z pliku DTD, można wyszukiwać i oznaczać takie błędy strukturalne w pliku InDesign. Proces ten nazywa się walidacją.

Jeżeli dokument nie zawiera jeszcze pliku DTD, to trzeba go wczytać do dokumentu, aby móc z niego korzystać. Powoduje to zaimportowanie nazw elementów z pliku DTD do panelu Znaczniki. Inne osoby, które wczytają ten sam plik DTD, będą miały do dyspozycji takie same nazwy elementów. Gwarantuje to, że wszyscy w grupie będą używać takich samych elementów. Zaimportowane elementy są zablokowane: nie można ich usunąć ani zmienić ich nazwy, chyba że usunie się plik DTD z dokumentu.

Pliku DTD nie można zaimportować do InCopy, jednak pliki DTD zaimportowane do programu InDesign są dostępne podczas edycji wątku w InCopy. W InCopy można oglądać plik DTD i przeprowadzać walidację wątków, aby sprawdzić, czy znaczniki zostały prawidłowo zastosowane.

Plik DTD otwarty do przeglądania w programie InCopy
Plik DTD otwarty do przeglądania w programie InCopy

Uwaga:

Warto poszukać gotowych plików DTD utworzonych przez użytkowników ze zbliżonych kręgów lub branży — mogą one zawierać odpowiednie znaczniki i struktury. Bieżącą listę zarejestrowanych plików DTD można znaleźć w serwisie www.xml.com/pub/rg/DTD_Repositories (materiały tylko w języku angielskim).

Zestawy reguł XML

Zestawy reguł XML to zbiory instrukcji języka skryptów (np. JavaScript lub AppleScript), które służą do oceny danych XML i podejmowania pewnych działań, jeśli dane te spełniają określone warunki. Każda reguła składa się z przynajmniej jednego warunku i przynajmniej jednego działania. Reguła ocenia dane XML według zadanych warunków. Jeżeli warunek zostanie spełniony, reguła wykonuje zadane działanie. Zestaw reguł XML może np. określać, że przy każdym wystąpieniu elementu Akapit wewnątrz elementu Podtytuł (warunek) ma być stosowany konkretny styl (działanie); lub że przy każdym wystąpieniu elementu Produkt (warunek) ma być tworzona nowa ramka i importowane zdjęcie produktu (działania). Zestawy reguł XML to metoda dynamicznego tworzenia i formatowania układów na podstawie znaczników XML.

Więcej informacji na temat zestawów reguł XML i innych zasobów skryptów XML znaleźć można na stronie internetowej www.adobe.com/go/learn_id_XMLscript.

Przygotowanie plików XML do pracy w K4 lub InCopy

Aby odpowiednio przygotować pliki z oznaczeniem XML w środowiskach K4 lub InDesign/InCopy, należy dostosować sposób przygotowywania struktury i importowania plików XML do plików programu InDesign.

Istnieją dwie metody importowania plików XML do programu InDesign: scalanie i dodawanie. Scalanie może zastąpić istniejącą strukturę, podczas gdy dodawanie dodaje nowe struktury do już istniejących. W obydwu przypadkach istotne jest, aby element główny nie był powiązany z ramką tekstową. Możesz skorzystać z domyślnego elementu o nazwie „Root” lub zmienić jego nazwę w zależności od obecnej pracy i wymagań pamiętając, aby nie był on powiązany z ramką tekstową.

Więcej informacji na temat korzystania z XML w środowiskach K4 i InCopy uzyskasz u swojego administratora systemu.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online