Informacje o tworzeniu kodu w programie Dreamweaver

Ostatnia aktualizacja 27 kwi 2021

Informacje o sposobie obsługi różnych języków programowania używanych do tworzenia serwisów WWW w programie Dreamweaver.

Najpopularniejszymi językami programowania używanymi do projektowania i kodowania funkcjonalnych serwisów WWW są: HTML, HTML5 i CSS (do tworzenia „frontonu”) oraz PHP, JavaScript, Java i jQuery (do programowania funkcji „zaplecza”).

Wygląd całego serwisu WWW (na przykład używane w nim czcionki i kolory) można zaprojektować za pomocą stylów CSS. Następnie można skorzystać z języka HTML, aby wstawić obrazy, tekst, filmy, formularze i inną zawartość, tworząc z niej spójną stronę WWW.

Korzystając z języków CSS i HTML, można zbudować serwis statyczny. Jednak większość serwisów WWW wymaga użycia pewnych funkcji interaktywnych (na przykład po to, aby umożliwić klientom wypełnienie formularza lub dokonanie płatności) oraz bazy danych, w której będą przechowywane wszystkie dane serwisu.

Aby utworzyć te kanały wymiany informacji w systemach zaplecza, trzeba skorzystać z języka programowania przetwarzanego na serwerze (np. PHP), który będzie komunikować się z bazą danych.

Języki programowania obsługiwane przez program Dreamweaver

Oprócz możliwości edycji tekstu program Adobe Dreamweaver oferuje różne funkcje, takie jak podpowiedzi dotyczące kodu, które pomagają kodować w następujących językach:

  • HTML
  • PHP
  • CSS
  • JavaScript

Inne języki, takie jak Perl, nie są obsługiwane przez funkcje kodowania specyficzne dla języka w programie Dreamweaver; na przykład można tworzyć i edytować pliki Perl, ale podpowiedzi dotyczące kodu nie dotyczą tego języka.

Automatyczna modyfikacja kodu

Można ustawić opcje, które instruują program Dreamweaver, aby automatycznie porządkował kod napisany ręcznie według określonych kryteriów.Jednak kod nigdy nie jest przepisywany, chyba że opcje przepisywania kodu są włączone lub zostanie wykonane działanie, które zmienia kod.Na przykład program Dreamweaver nie zmienia białych znaków ani wielkości liter w atrybutach, chyba że użyjesz polecenia Zastosuj formatowanie źródła.

Domyślnie włączonych jest kilka opcji przebudowywania kodu.

Możliwości Roundtrip HTML w programie Dreamweaver umożliwiają przenoszenie dokumentów tam i z powrotem między tekstowym edytorem HTML a programem Dreamweaver przy niewielkim lub żadnym wpływie na zawartość i strukturę oryginalnego kodu źródłowego HTML dokumentu.Te możliwości obejmują następujące funkcje:

  • Wykorzystanie edytora innej firmy do edycji bieżącego dokumentu.

  • Domyślnie program Dreamweaver nie wprowadza zmian w kodzie utworzonym lub edytowanym w innych edytorach HTML, nawet jeśli kod jest nieprawidłowy, chyba że włączysz opcje przepisywania kodu.

  • Program Dreamweaver nie zmienia tagów, których nie rozpoznaje — w tym tagów XML — ponieważ nie ma kryteriów, na podstawie których mógłby je ocenić.Jeśli nierozpoznany tag nakłada się na inny tag (na przykład <MyNewTag><em>text</MyNewTag></em>), program Dreamweaver oznacza go jako błąd, ale nie przepisuje kodu.

  • Opcjonalnie można ustawić program Dreamweaver tak, aby podświetlał nieprawidłowy kod w widoku kodu (na żółto).Po wybraniu podświetlonej sekcji Inspektor właściwości wyświetla informacje o tym, jak poprawić błąd.

Kod XHTML

Program Dreamweaver generuje nowy kod XHTML i porządkuje istniejący kod XHTML w sposób, który spełnia większość wymagań XHTML.Dostępne są również narzędzia potrzebne do spełnienia kilku pozostałych wymagań XHTML.

Spostrzeżenie

Niektóre z wymagań są również wymagane w różnych wersjach HTML.

Następująca tabela opisuje wymagania XHTML, które program Dreamweaver spełnia automatycznie:

Wymagania XHTML

Działania, które podejmuje program Dreamweaver

W dokumencie przed elementem głównym musi znajdować się deklaracja DOCTYPE, a deklaracja musi odwoływać się do jednego z trzech plików Document Type Definition (DTD) do XHTML (strict, transitional lub frameset).

Dodaje deklarację XHTML DOCTYPE do dokumentu XHTML:

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">

Lub, jeśli dokument XHTML ma zestaw ramek:

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Frameset//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-frameset.dtd">

Elementem głównym dokumentu musi być html, a element html musi określać przestrzeń nazw XHTML.

Dodaje atrybut namespace do elementu html w następujący sposób:

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">

Dokument standardowy musi mieć elementy strukturalne head, title i body.Dokument z zestawem ramek musi mieć elementy strukturalne head, title i frameset.

W dokumencie standardowym zawiera elementy head, title i body.W dokumencie z zestawem ramek zawiera elementy head, title i frameset.

Wszystkie elementy dokumentu muszą być prawidłowo zagnieżdżone:

<p>To jest <i>zły przykład.</p></i> <p>To jest <i>dobry przykład.</i></p>

Generuje prawidłowo zagnieżdżony kod i podczas oczyszczania XHTML poprawia zagnieżdżenie w kodzie, który nie został wygenerowany w programie Dreamweaver.

Wszystkie nazwy elementów i atrybutów muszą być pisane małymi literami.

Wymusza pisanie nazw elementów HTML i atrybutów małymi literami w kodzie XHTML, który generuje, oraz podczas oczyszczania XHTML, niezależnie od preferencji dotyczących wielkości liter znaczników i atrybutów.

Każdy element musi mieć znacznik zamykający, chyba że jest zadeklarowany w DTD jako EMPTY.

Wstawia znaczniki zamykające w kodzie, który generuje, oraz podczas oczyszczania XHTML.

Puste elementy muszą mieć znacznik zamykający lub znacznik otwierający musi kończyć się />. Na przykład <br> nie jest prawidłowe; poprawna forma to <br></br> lub <br/>. Poniżej znajdują się puste elementy: area, base, basefont, br, col, frame, hr, img, input, isindex, link, meta i param.

Ze względu na zgodność wsteczną z przeglądarkami nieobsługującymi XML przed /> musi znajdować się spacja (na przykład <br />, a nie <br/>).

Wstawia puste elementy ze spacją przed ukośnikiem zamykającym w pustych znacznikach w kodzie, który generuje, oraz podczas oczyszczania XHTML.

Atrybuty nie mogą być minimalizowane; na przykład <td nowrap> nie jest prawidłowe; poprawna forma to <td nowrap="nowrap">.

Dotyczy to następujących atrybutów: checked, compact, declare, defer, disabled, ismap, multiple, noresize, noshade, nowrap, readonly i selected.

Wstawia pełne pary atrybut—wartość w kodzie, który generuje, oraz podczas oczyszczania XHTML.

Uwaga: Jeśli przeglądarka HTML nie obsługuje HTML 4, może nie rozpoznać tych atrybutów logicznych, gdy pojawiają się w pełnej formie.

Wszystkie wartości atrybutów muszą być otoczone znakami cudzysłowu.

Umieszcza znaki cudzysłowu wokół wartości atrybutów w kodzie, który generuje, oraz podczas oczyszczania XHTML.

Następujące elementy muszą mieć atrybut id oraz atrybut name: a, applet, form, frame, iframe, img i map. Na przykład <a name="intro">Introduction</a> nie jest prawidłowe; poprawna forma to

<a id="intro">Introduction</a> lub <a id="section1" name="intro"> Introduction</a>.

Ustawia atrybuty name i id na tę samą wartość za każdym razem, gdy atrybut name jest ustawiony przez Inspektor właściwości w kodzie generowanym przez Dreamweaver oraz podczas oczyszczania XHTML.

Atrybuty z wartościami typu wyliczeniowego muszą mieć wartości pisane małymi literami.

Wartość typu wyliczeniowego to wartość z określonej listy dozwolonych wartości; na przykład atrybut align ma następujące dozwolone wartości: center, justify, left i right.

Wymusza pisanie wartości typu wyliczeniowego małymi literami w kodzie, który generuje, oraz podczas oczyszczania XHTML.

Wszystkie elementy script i style muszą mieć atrybut type.

(Atrybut type elementu script jest wymagany od HTML 4, gdy atrybut language został uznany za przestarzały.)

Ustawia atrybuty type i language w elementach script oraz atrybut type w elementach style w kodzie, który generuje i podczas czyszczenia XHTML.

Wszystkie elementy img i area muszą mieć atrybut alt.

Ustawia te atrybuty w kodzie, który generuje, i podczas czyszczenia XHTML zgłasza brakujące atrybuty alt.

Wyrażenia regularne

Wyrażenia regularne to wzorce opisujące kombinacje znaków w tekście.Używaj ich w wyszukiwaniach kodu, aby opisać koncepcje, takie jak wiersze rozpoczynające się od „var" i wartości atrybutów zawierające liczbę. Wykonaj końcową kontrolę, czy przetłumaczono cały tekst źródłowy (bez pozostawienia jakiegokolwiek tekstu w języku angielskim) na język polski.

W poniższej tabeli wymieniono znaki specjalne w wyrażeniach regularnych, ich znaczenia oraz przykłady użycia.Aby wyszukać tekst zawierający\njeden ze znaków specjalnych z tabeli, poprzedź znak specjalny\nznakiem backslash.Na przykład, aby wyszukać faktyczną gwiazdkę w wyrażeniu some conditions apply*, wzorzec wyszukiwania może wyglądać następująco: apply\*.Jeśli nie poprzedzisz gwiazdki znakiem backslash, znajdziesz wszystkie wystąpienia\nsłowa „warunki" (a także „warun", „warunkii" i „warunkiii"),\nnie tylko te, po których następuje gwiazdka.

Znak

Znajduje

Przykład

^

Początek danych wejściowych lub wiersza.

^T dopasowanie „T" w „This good earth", ale nie w „Uncle Tom's Cabin"

$

Koniec danych wejściowych lub wiersza.

h$ dopasowuje „h" w słowie „teach", ale nie w słowie „teacher"

*

Poprzedni znak występujący 0 lub więcej razy.

um* dopasowuje „um" w „rum", „umm" w „yummy" oraz „u" w „huge"

+

Poprzedni znak występujący 1 lub więcej razy.

um+ dopasowuje „um" w „rum" i „umm" w „yummy", ale nic w „huge"

?

Poprzedni znak co najwyżej raz (to znaczy wskazuje, że poprzedni znak jest opcjonalny).

st?on dopasowuje „son" w\n„Johnson" i „ston" w „Johnston", ale niczego w „Appleton" lub\n„tension"

.

Dowolny pojedynczy znak z wyjątkiem znaku końca wiersza.

.an pasuje do „ran" i „can" w zwrocie „bran muffins can be tasty"

x|y

Albo x albo y.

FF0000|0000FF dopasowuje „FF0000"\nw bgcolor=\"#FF0000\" i „0000FF" w font color=\"#0000FF\"

{n}

Dokładnie n wystąpień znaku poprzedzającego.

o{2} dopasowuje „oo" w „loom"\ni pierwsze dwa o w „mooooo", ale nic w „money"

{n,m}

Co najmniej n, a co najwyżej m wystąpień poprzedzającego znaku.

F{2,4} dopasowuje „FF" w\n„#FF0000" i pierwsze cztery F w #FFFFFF

[abc]

Dowolny ze znaków ujętych w nawiasy kwadratowe.Określ zakres znaków za pomocą łącznika (na przykład [a-f] jest równoznaczne z [abcdef]).

[e-g] dopasowuje „e" w „bed", „f" w „folly" i „g" w „guard"

[^abc]

Dowolny znak nie zamknięty w nawiasach. Określ zakres znaków za pomocą łącznika (na przykład [^a-f] jest równoważne z [^abcdef]).

[^aeiou] początkowo dopasowuje\n„r" w „orange", „b" w „book" i „k" w „eek!"

\b

Ogranicznik słowa (taki jak spacja lub znak końca wiersza).

\bb dopasowuje „b" w „book", ale nic w „goober" czy „snob"

\B

Wszystkie elementy inne niż granice wyrazu.

\Bb dopasowuje „b" w „goober", ale nic w „book"

\d

Dowolna cyfra. Równorzędne z [0-9].

\\d dopasowuje „3" w „C3PO"\ni „2" w „apartment 2G"

\D

Dowolny znak niebędący cyfrą. Równorzędne z [^0-9].

\\D dopasowuje „S" w „900S"\ni „Q" w „Q45"

\f

Nowa strona.

\n

Nowy wiersz.

\r

Powrót karetki.

\s

Dowolny pojedynczy znak odstępu, w tym spacja, tabulacja, znak nowej strony lub znak nowego wiersza.

\sbook dopasowuje „book" w „blue book", ale nic w „notebook"

\S

Dowolny pojedynczy znak niebędący odstępem.

\Sbook dopasowuje „book" w „notebook", ale nic w „blue book"

\t

Tabulator.

\w

Dowolny znak alfanumeryczny, włączając w to podkreślenie. Równorzędne do [A-Za-z0-9_].

b\w* dopasowuje „barking" w „the barking dog" i zarówno „big", jak i „black" w „the big black dog"

\W

Dowolny znak niebędący znakiem alfanumerycznym. Odpowiednik\ndo [^A-Za-z0-9_].

\\W dopasowuje „&" w „Jake&Mattie"\ni „%" w „100%"

Control+Enter lub Shift+Enter (Windows),\nlub Control+ Return lub Shift+Return lub Command+ Return (Macintosh)

Znak Return. Upewnij się, że nie zaznaczysz opcji Ignoruj różnice w białych znakach podczas wyszukiwania, jeśli nie korzystasz z wyrażeń regularnych. Pamiętaj, że dopasowuje to konkretny znak, a nie ogólne pojęcie przełamania wiersza; na przykład nie dopasowuje znacznika <br> ani znacznika <p>. Znaki końca wiersza w widoku Projekt są wyświetlane jako spacje, a nie łamanie wierszy.

Używaj nawiasów, aby wydzielić grupowania w wyrażeniu regularnym, do których można się później odwołać.Następnie użyj $1, $2, $3 itd. w polu Zamień na, aby odwołać się do pierwszego, drugiego, trzeciego i kolejnych grupowań w nawiasach.

Spostrzeżenie

W polu Szukaj, aby odwołać się do grupowania w nawiasach wcześniej w wyrażeniu regularnym, użyj \1, \2, \3 itd. zamiast $1, $2, $3.

Na przykład wyszukiwanie (\d+)\/(\d+)\/(\d+) i zastąpienie go $2/$1/$3 zamienia dzień i miesiąc w dacie oddzielonej kreskami ukośnymi, konwertując w ten sposób między datami w stylu amerykańskim a datami w stylu europejskim.

Kod zachowania serwerowego

Gdy tworzysz stronę dynamiczną i wybierasz zachowanie serwera z panel Server Behaviors, Dreamweaver wstawia jeden lub więcej bloków kodu do strony, aby zachowanie serwera działało.

Jeśli ręcznie zmienisz kod w bloku kodu, nie możesz już używać paneli takich jak Bindings i Server Behaviors do edycji zachowania serwera. Dreamweaver szuka określonych wzorców w kodzie strony, aby wykryć zachowania serwera i wyświetlić je w panel Server Behaviors. Jeśli zmienisz kod bloku kodu w jakikolwiek sposób, Dreamweaver nie może już wykryć zachowania serwera i wyświetlić go w panel Server Behaviors. Jednak zachowanie serwera nadal istnieje na stronie i można je edytować w środowisku kodowania w Dreamweaver.