Uwaga:

W przypadku programów Photoshop CS5 i CS6 funkcje związane z grafiką 3D były dostępne tylko w wersjach Photoshop Extended. Wszystkie funkcje programu Photoshop Extended zostały dodane do programu Photoshop CC. Program Photoshop CC nie jest dostępny osobno w wersji Extended.

Tworzenie efektu repoussé 3D | CS5

Uwaga:

Od wersji Photoshop CS6 funkcja Repoussé została zmieniona i obecnie nosi nazwę Wytłoczenie 3D. Szczegółowe informacje można uzyskać w artykule Tworzenie i dopasowywanie wytłoczeń 3D.

Termin repoussé oznacza technikę metaloplastyki polegającą na kształtowaniu powierzchni przedmiotu i nadawaniu im wzorów poprzez uderzanie w powierzchnię od spodu. Polecenie Repoussé w programie Photoshop przekształca obiekty 2D w siatki 3D, które można następnie precyzyjnie wyciągać, nadmuchiwać i przemieszczać w przestrzeni 3D.

Polecenie Repoussé działa z obrazami RGB. Jeśli rozpoczniesz od obrazu w skali szarości, polecenie Repoussé przekonwertuje go do formatu RGB. Polecenie Repoussé nie jest dostępne dla obrazów CMYK lub Lab.

Uwaga:

Wideo na temat przekształcania obrazów 2D na 3D za pomocą narzędzia Repoussé można obejrzeć pod adresem www.adobe.com/go/lrvid5003_ps_pl.

Stosowanie polecenia Repoussé do zaznaczonych pikseli

A. Zwiększanie głębokości wyciągnięcia B. Skręcenie wyciągnięcia o 180° C. Nadmuchiwanie przedniej części 
  1. Utwórz zaznaczenie pikseli lub wybierz warstwę tekstową, maskę warstwy lub ścieżkę roboczą.

  2. Wybierz polecenie 3D > Repoussé, a następnie element właściwy dla wyboru dokonanego w kroku 1.

  3. Ustaw następujące opcje:

    Narzędzia siatki

    Te narzędzia są ulokowane po lewej stronie górnej części okna dialogowego i działają podobnie do narzędzi operujących na obiektach 3D. Zapoznaj się z artykułami Przesuwanie, obracanie lub skalowanie modelu przy użyciu narzędzi do manipulowania obiektami 3D i Przesuwanie, obracanie lub skalowanie modelu przy użyciu osi 3D.

    Ustawienia predefiniowane Repoussé

    Umożliwiają zastosowanie grupy ustawień predefiniowanych. Aby utworzyć własne ustawienia predefiniowane na podstawie ustawień niestandardowych, kliknij menu wyskakujące i wybierz polecenie Nowe ustawienie predefiniowane Repoussé.

    Uwaga:

    Informacje o porządkowaniu grup ustawień predefiniowanych można znaleźć w artykule Praca z Menedżerem ustawień predefiniowanych.

    Wyciągnięcie

    Wyciąga oryginalny kształt 2D w przestrzeń 3D. Ustawienie Głębia steruje długością wyciągnięcia; ustawienie Skala steruje szerokością. Aby wyciągnięcie było zakrzywione, wybierz opcję Wygnij, jeśli zaś wyciągnięcie ma być proste, wybierz opcję Ścinanie. Następnie ustaw Kąt X i Kąt Y, aby określić nachylenie w kierunku poziomym i pionowym. W razie potrzeby wprowadź wartość Skręcenie w stopniach.

    Uwaga:

    Aby zmienić punkt początkowy wyginania lub ścinania, kliknij punkt na ikonie odniesienia .

    Nadmuchaj

    Powoduje wybrzuszenie lub wklęsłość środkowej części przedniej lub tylnej powierzchni. Kąty dodatnie powodują wybrzuszenie, a ujemne — wklęsłość. Ustawienie Intensywność steruje stopniem nadmuchania obiektu.

    Materiały

    Zastosuj materiały (np. cegłę lub bawełnę) globalnie lub osobno do różnych boków obiektu. (Faza1 to przednie ścięcie; Faza2 to tylne ścięcie). Więcej informacji można znaleźć w artykule Stosowanie, zapisywanie i wczytywanie ustawień predefiniowanych materiałów.

    Faza

    Powoduje sfazowanie (ścięcie) krawędzi z przodu i z tyłu obiektu. Opcje konturu są podobne do używanych dla efektów warstw. Zapoznaj się z artykułem Modyfikowanie efektów warstw przy użyciu konturów.

    Ustawienia sceny

    Obiekt jest oświetlony przez światła w postaci panoramy sferycznej; wybierz styl świateł z menu. Ustawienia renderowania wpływają na wygląd powierzchni obiektu. Zobacz Wybieranie ustawień predefiniowanych renderowania. Wyższe wartości ustawienia Jakość siatki powodują jej zagęszczenie, co poprawia jakość obrazu, ale spowalnia przetwarzanie.

    Uwaga:

    Ustawienia renderowania Zacieniowane i Szkielet bryły powodują nałożenie siatki 3D na obiekty, ujawniając wszelkie zniekształcenia siatki, które powodowałyby zniekształcenia tekstury.

Ponowne modyfikowanie ustawień Repoussé

  1. Wybierz warstwę tekstową, maskę warstwy lub ścieżkę roboczą, do której wcześniej zastosowano funkcję repoussé.

  2. Wybierz polecenie 3D > Repoussé > Edytuj w Repoussé.

Dzielenie siatek w repoussé

Domyślnie polecenie Repoussé tworzy pojedynczą siatkę z pięcioma materiałami. Aby niezależnie sterować poszczególnymi elementami (np. każdą literą w napisie), można utworzyć odrębną siatkę dla każdej zamkniętej ścieżki.

Uwaga:

Jeśli istnieje wiele zamkniętych ścieżek, uzyskane siatki mogą złożyć się na bardzo skomplikowane sceny 3D, które trudno będzie edytować.

  1. Wybierz warstwę tekstową, maskę warstwy lub ścieżkę roboczą, do której wcześniej zastosowano funkcję repoussé.

  2. Wybierz polecenie 3D > Repoussé > Rozdziel siatki Repoussé.

Omówienie ograniczeń wewnętrznych

Ograniczenia wewnętrzne umożliwiają poprawienie rozdzielczości siatki w konkretnych obszarach, precyzyjne różnicowanie stopnia nadmuchania lub tworzenie otworów w powierzchniach. Wzdłuż ścieżki określonej w obiekcie repoussé krzywe ograniczenia biegną od obiektu w przypadku rozszerzania lub w kierunku obiektu w przypadku zwężania. Do sterowania tymi krzywymi służą narzędzia ograniczeń, które są podobne do narzędzi obiektów 3D.

Nieaktywne ograniczenia

Gwarantują wystarczającą rozdzielczość siatki i powodują przez to, że ścieżki biegną płynnie.

Nadmuchany obiekt z nieaktywnym ograniczeniem

Ograniczenia aktywne

Rozszerzają lub zawężają powierzchnię wzdłuż ścieżek ograniczeń.

Przeciąganie ograniczenia aktywnego w inne miejsce w przestrzeni 3D

Ograniczenia tworzące otwory

Wycinają powierzchnię wzdłuż ścieżek ograniczeń.

Przesuwanie ograniczenia tworzącego otwór w celu zwiększenia głębokości

Tworzenie ograniczeń wewnętrznych z zaznaczeń, ścieżek roboczych lub tekstu

  1. Wykonaj jedną z następujących czynności:

    • Utwórz zaznaczenie lub ścieżkę zawartą w całości w przedniej powierzchni obiektu repoussé.

    • W przypadku obiektów tekstowych, które już zawierają ścieżki wewnętrzne, takich jak litera A, przejdź do kroku 3.

  2. Wybierz polecenie 3D > Repoussé > Utwórz ograniczenia z zaznaczenia lub ścieżki roboczej.

  3. W oknie dialogowym Repoussé kliknij odpowiedni trójkąt, aby rozwinąć sekcję Ograniczenia wewnętrzne.

  4. Wybierz opcję Typ. W przypadku ograniczeń aktywnych i otworów dostępne są następujące opcje:

    Narzędzia do obsługi ograniczeń

    Narzędzia te umożliwiają dopasowywanie krzywej ograniczenia. Działają podobnie do narzędzi związanych z obiektami 3D. Zobacz Narzędzia do pracy z obiektami 3D i kamerą.

    Uwaga:

    Jeśli obiekt repoussé zawiera więcej niż jedną ścieżkę wewnętrzną (na przykład obie owalne części cyfry 8), zaznaczaj poszczególne ścieżki indywidualnie za pomocą narzędzi do obsługi ograniczeń.

    Współrzędne położenia

    Umożliwiają precyzyjne umieszczenie ograniczeń w przestrzeni 3D.

    Bok

    Ta opcja umożliwia zastosowanie jednakowych ustawień Intensywność i Kąt do obu stron albo różnych ustawień do każdej strony.

    Każda krzywa ograniczenia ma dwa boki; orientacja tych boków zależy od tego, jak dana krzywa dzieli powierzchnię. Nazwy opcji menu Z lewej i Z prawej odnoszą się do ograniczenia pionowego. W przypadku ograniczenia pionowego prawa i lewa strona odpowiada stronie górnej i dolnej, a w przypadku ograniczenia zamkniętego — stronie wewnętrznej i zewnętrznej.

    Ustawienia stron

    A. Ustawienie Obie tworzy spójne odkształcenie. B. Opcje Lewy lub Prawy umożliwiają różne odkształcenia. 

    Intensywność

    Steruje stopniem nadmuchiwania wzdłuż ścieżki.

    Kąt

    Steruje kierunkiem nadmuchiwania.

Usuwanie ograniczenia wewnętrznego

  1. Wybierz warstwę 3D repoussé zawierającą ograniczenie wewnętrzne.

  2. Wybierz polecenie 3D > Repoussé > Edytuj w Repoussé.

  3. W sekcji Ograniczenia wewnętrzne kliknij przycisk Usuń.

Uwaga:

Aby ponownie zastosować usunięte ograniczenie, kliknij opcję Dodaj zaznaczenie lub Dodaj ścieżkę.

Tworzenie obiektów 3D z obrazów 2D

Program Photoshop umożliwia tworzenie szerokiej gamy obiektów 3D na bazie warstw 2D. Po utworzeniu obiektu 3D można przesuwać go w przestrzeni, zmieniać ustawienia renderowania, dodawać oświetlenie i scalać obiekt z innymi warstwami 3D.

  • Warstwy 2D można konwertować w karty pocztowe 3D (płaszczyzny z właściwościami 3D). Jeśli warstwa początkowa jest warstwą tekstową, zostanie zachowana przezroczystość.

  • Warstwę 2D można nawinąć na obiekt 3D, na przykład na stożek, sześcian lub cylinder.

  • Na podstawie informacji w skali szarości zawartych w obrazie 2D można utworzyć siatkę 3D.

  • Wyciągając obiekt 2D w przestrzeni 3D, można symulować technikę metaloplastyczną znaną jako repoussé. Zobacz Tworzenie efektu repoussé 3D.

  • Objętość 3D można określić na podstawie pliku z wieloma ramkami, takiego jak plik DICOM stosowany w obrazach medycznych. Program Photoshop łączy poszczególne plasterki pliku w obiekt 3D, który można przetwarzać w przestrzeni 3D i wyświetlać pod dowolnym kątem. W celu zoptymalizowania wyświetlania zeskanowanych materiałów, na przykład kości czy tkanki miękkiej, można stosować szereg efektów renderowania objętości 3D. Zobacz Tworzenie objętości 3D.

Film przedstawiający tworzenie zawartości 3D na podstawie warstw 2D można obejrzeć na stronie internetowej http://www.adobe.com/go/lrvid4006_ps_pl.

Tworzenie pocztówki 3D

Uwaga:

Pocztówkę 3D można dodać do istniejącej sceny 3D. Pozwala to utworzyć powierzchnię wyświetlającą cienie i odbicia z innych obiektów na scenie.

  1. Otwórz obraz 2D i wybierz warstwę, którą chcesz przekonwertować na pocztówkę.

  2. Wybierz polecenie 3D > Nowa pocztówka 3D z warstwy.

    • Warstwa 2D zostanie przekonwertowana na warstwę 3D na panelu Warstwy. Zawartość warstwy 2D zostanie zastosowana jako materiał po obu stronach pocztówki.

    • Oryginalna warstwa 2D pojawi się na panelu Warstwy jako mapa tekstury Zmiękczenie dla obiektu pocztówki 3D. Zobacz Omówienie panelu 3D.

    • Warstwa 3D zachowa wymiary oryginalnego obrazu 2D.

  3. (Opcjonalnie) Aby dodać pocztówkę 3D jako płaszczyznę powierzchni do sceny 3D, scal nową warstwę 3D z istniejącą warstwą 3D zawierającą obiekty 3D, a następnie wyrównaj ją zależnie od potrzeb. (Zapoznaj się z artykułem Łączenie obiektów 3D).

  4. Aby zachować nową zawartość 3D, wyeksportuj warstwę 3D w formacie pliku 3D lub zapisz ją w formacie PSD. Zobacz Eksportowanie warstw 3D.

Tworzenie kształtów 3D

Zależnie od wybranego typu obiektu uzyskany model 3D może zawierać jedną siatkę lub wiele siatek. Opcja Panorama sferyczna odwzorowuje obraz panoramiczny na wnętrze kuli 3D.

  1. Otwórz obraz 2D i wybierz warstwę, którą chcesz przekonwertować na kształt 3D.

  2. Wybierz polecenie 3D > Nowy kształt z warstwy i wybierz kształt z menu. Dostępne kształty obejmują obiekty będące pojedynczymi siatkami, na przykład torus, kulę czy kapelusz, a także obiekty złożone z kilku siatek, takie jak stożek, sześcian, cylinder, puszka czy butelka do wina.

    Uwaga:

    Do menu kształtów można dodawać własne kształty. Kształty są przechowywane jako pliki modeli 3D w formacie Collada (dae). Aby dodać kształt, umieść plik modelu Collada w folderze Presets\Meshes folderu programu Photoshop.

    • Warstwa 2D zostanie przekonwertowana na warstwę 3D na panelu Warstwy.

    • Oryginalna warstwa 2D pojawi się na panelu Warstwy jako mapa tekstury zmiękczenia. Można jej używać na jednej powierzchni lub na kilku powierzchniach nowego obiektu 3D. Do innych powierzchni można przypisać domyślną mapę tekstury zmiękczania z domyślnym ustawieniem koloru. Zobacz Omówienie panelu 3D.

  3. (Opcjonalnie) Jeśli obraz wejściowy jest panoramiczny, użyj opcji Panorama sferyczna. Ta opcja powoduje konwersję całej panoramy sferycznej (360 na 180 stopni) na warstwę 3D. Po przeprowadzeniu konwersji na obiekt 3D można malować na obszarach panoramy, do których zwykle trudno się dostać, na przykład na biegunach czy obszarach z prostymi liniami. Informacje na temat tworzenia panoram 2D przez łączenie obrazów można znaleźć w artykule Tworzenie panoram 360-stopniowych .

  4. Aby zachować nową zawartość 3D, wyeksportuj warstwę 3D w formacie pliku 3D lub zapisz w formacie PSD. Zobacz Eksportowanie warstw 3D.

Tworzenie siatki 3D

Polecenie Nowa siatka ze skali szarości pozwala przeprowadzić konwersję obrazu w skali szarości na mapę głębi, na której wartości światła odpowiadają różnym głębokościom powierzchni. Podczas tworzenia obszarów wartości jasne są podnoszone, a wartości ciemne — obniżane. Następnie program Photoshop stosuje mapę głębi do jednej z czterech dostępnych geometrii, tworząc model 3D.

  1. Otwórz obraz 2D i zaznacz co najmniej jedną warstwę przeznaczoną do przekonwertowania na siatkę 3D.

  2. (Opcjonalnie) Przekonwertuj obraz na tryb skali szarości. (Wybierz polecenie Obraz > Tryb > Skala szarości lub użyj polecenia Obraz > Dopasowania > Czarny i biały w celu dostosowania konwersji do skali szarości.

    Uwaga:

    Jeśli za dane wejściowe podczas tworzenia siatki posłuży obraz RGB, na podstawie kanału zielonego zostanie wygenerowana mapa głębi.

  3. (Opcjonalnie) W razie potrzeby można ograniczyć zakres wartości jasności, dopasowując obraz w skali szarości.

  4. Wybierz polecenie 3D > Nowa siatka ze skali szarości, a następnie wybierz opcję siatki.

    Płaszczyzna

    Powoduje zastosowanie danych z mapy głębi do powierzchni na płaszczyźnie.

    Płaszczyzna dwustronna

    Powoduje utworzenie dwóch płaszczyzn odbitych względem centralnej osi i zastosowanie danych z mapy głębi do obu z nich.

    Walec

    Dane z mapy głębi są stosowane na zewnątrz od środka osi pionowej.

    Kula

    Dane z mapy głębi są stosowane w kolistym obszarze na zewnątrz od punktu środkowego.

Program Photoshop tworzy warstwę 3D zawierającą nową siatkę. Dla obiektu są również tworzone mapy tekstur Zmiękczanie, Krycie i Planarna mapa głębi (przy użyciu pierwotnej warstwy w skali szarości lub kolorowej).

Planarną mapę głębi można w dowolnej chwili otworzyć ponownie i edytować jako obiekt inteligentny. Po zapisaniu mapy siatka zostanie ponownie wygenerowana.

Uwaga:

Mapa tekstury Krycie nie jest wyświetlana na panelu Warstwy, ponieważ jest w niej używany ten sam plik tekstury co w mapie Zmiękczanie (oryginalna warstwa 2D). Gdy dwie mapy tekstur odnoszą się do tego samego pliku, pojawia się on tylko raz na panelu Warstwy.

Tworzenie animacji 3D

Korzystając z osi czasu animacji w programie Photoshop, można tworzyć animacje 3D, w których model 3D jest przemieszczany w przestrzeni i jest zmieniany sposób jego wyświetlania. Animacja może dotyczyć następujących właściwości warstwy 3D:

  • Położenie obiektu 3D lub kamery. Używając narzędzi Położenie 3D i Kamera, można przesuwać model i kamerę 3D w czasie. Program Photoshop może generować klatki pośrednie dla zmian położenia i ruchów kamery, tworząc w ten sposób efekt równomiernego ruchu.

  • Ustawienia renderowania 3D. Tryby renderowania można zmieniać. Jest przy tym dostępna opcja generowania klatek pośrednich na potrzeby przejść między niektórymi trybami. Tryb Wierzchołki można na przykład stopniowo zmienić na tryb Szkielet, symulując szkicowanie struktury modelu.

  • Przekrój 3D. Obracając płaszczyznę przecinającą, można wyświetlić zmieniający się przekrój. Aby wyróżnić pewne obszary modelu w animacji, można zmieniać ustawienia przekroju między klatkami.

W celu uzyskania animacji w wysokiej jakości można renderować każdą klatkę animacji przy użyciu ustawienia Renderuj 3D do końcowych danych wyjściowych. Zobacz Zmienianie efektów renderowania.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online