Przypadki użycia interfejsu API Reframe

Interfejs API Reframe modyfikuje proporcje wideo, inteligentnie śledząc najważniejszą część każdego ujęcia i ponownie komponując klatkę wokół niej. Cała zawartość w wynikowym wideo z przeprowadzoną zmianą ramki pochodzi wyłącznie ze źródłowego wideo, a interfejs API nigdy nie generuje nowych pikseli do wypełniania przestrzeni.

Typowe przypadki użycia

Interfejs API Reframe działa niezawodnie w przypadku:

• Wideo wymagające standardowych proporcji do mediów społecznościowych: Konwersja wideo o proporcjach 16:9 na wyjściowe 9:16, 1:1, 4:3 i 4:5 dla różnych kanałów to główny przypadek użycia. Można również określić dokładną rozdzielczość wyjściową (na przykład 1920×1080) w celu uzyskania idealnego odwzorowania pikseli. 
• Ujęcia z filmu i rzeczywistości: Wywiady, ujęcia produktów, materiały lifestylowe i z wydarzeń oraz inne filmy nagrane kamerą są płynnie przekadrowywane. Naturalny ruch kamery jest automatycznie wygładzany, bez widocznych artefaktów. 
• Ujęcia z jednym dominującym obiektem: Dominujący obiekt, taki jak osoba, produkt lub punkt centralny, pozostaje w kadrze przez cały czas rekompozycji.Dzięki funkcji Semantyczna blokada obiektu można nazwać docelowy obiekt za pomocą słowa kluczowego lub polecenia (na przykład mężczyzna w żółtej kurtce lub frisbee), a interfejs API Reframe będzie go śledzić w każdym ujęciu. 
• Wieloujęciowe wideo z płynnymi przejściami: Wykrywanie edycji sceny po aktywowaniu pozwala interfejsowi API analizować każde przejście i utrzymywać stabilną kompozycję w każdym ujęciu we wszystkich wyjściowych proporcjach. 
• Wideo wymagające spójnych nakładek: Wstępnie wygenerowane nakładki (PNG lub GIF) można zastosować, zachowując kontrolę nad synchronizacją, pozycją, skalą, zapętlaniem oraz dopasowaniem we wszystkich generowanych proporcjach.

Słabo dopasowane przypadki użycia

Ponieważ interfejs API Reframe tylko zmienia położenie i kadruje w ramach istniejących pikseli, nigdy nie generuje nowej zawartości do wypełnienia przestrzeni. Następujące typy zawartości ulegną degradacji lub zakończą się niepowodzeniem przy zmianie ramki:

• Pełnoklatkowy tekst na ekranie i napisy dolne: Tytuły, podpisy, napisy końcowe i grafiki wbudowane w źródłowe wideo zajmują całą szerokość oryginalnych proporcji. Gdy klatka jest kadrowana do węższych proporcji, takich jak z 16:9 na 9:16, interfejs API Reframe obcina tekst na krawędziach, ponieważ nie może ponownie ułożyć wbudowanej zawartości — może tylko przesunąć okno kadrowania. W przypadku wideo z tekstem i grafiką najpierw wykonaj zmianę kadrowania na surowym materiale, a następnie użyj DGR (z MOGRT o różnych rozmiarach), aby nałożyć na nie tekst.
• Sceny z wieloma obiektami z jednoczesną akcją: Semantyczna blokada obiektu może śledzić tylko jeden obiekt przez całą rekompozycję. Gdy dwa lub więcej obiektów jest jednakowo ważnych i rozdzielnych, takich jak dwuosobowy wywiad w szerokim ujęciu, panel lub gra sportowa z piłką i oddalonym graczem, kadrowanie może zachować tylko jeden obiekt. Pozostałe wypadają poza ramkę.
• Szybkie lub niejednoznaczne cięcia scen: Wykrywanie montażu scen zachowuje integralność kompozycji między przejściami, ale bardzo szybkie cięcia, przejścia z ostrym błyskiem lub cięcia dopasowane mogą spowodować, że śledzenie obiektu zostanie zablokowane na niewłaściwym elemencie, powodując skoki w ścieżce kadrowania. 
• Zawartość graficzna o stałej kompozycji: Nagrania ekranu, pokazy slajdów, pulpity nawigacyjne i materiał z rozbudowaną grafiką animowaną nie mają obiektu do śledzenia ani bezpiecznego kadrowania. Interfejs API Reframe traktuje każdy piksel takiej zawartości jako ważny, dlatego taka zawartość nie powinna być wysyłana do interfejsu API.
• Animacja i grafika animowana: Zawartość animowana, taka jak tworzenie logo, kinetyczna typografia, sekwencje tytułowe i animacje marki, nie jest niezawodnie kadrowana ponownie. Taka zawartość często charakteryzuje się ostrymi krawędziami graficznymi i szybko poruszającymi się elementami, które wymagają precyzyjnego kadrowania klatka po klatce, i często łączy wiele elementów poruszających się jednocześnie w różnych kierunkach. Interfejs API Reframe jest dostosowany do materiału realistycznego i nie może śledzić animowanych elementów wystarczająco precyzyjnie, więc wynik może wyglądać nieco niepoprawnie lub opóźniać ruch. W przypadku animacji renderuj każde proporcje z oryginalnego źródła animacji lub jego MOGRT za pomocą DGR, zamiast ponownie kadrować gotowy eksport. 
• Nieobsługiwane wyjścia: Interfejs API Reframe zawsze produkuje nieprzezroczyste wyjście H.264 lub HEVC. Każde przezroczyste tło (kanał alfa) zostaje spłaszczone, ponieważ alfa nie jest zachowywana. ProRes jest akceptowany jako wejście do dekodowania, ale nie jest produkowany jako wyjście.