Scalanie danych programu Photoshop

Użyj kreatora obiegów pracy, aby tworzyć na dużą skalę wyniki oparte na obrazach i danych, przygotowując szablon programu Adobe Photoshop (.psd) ze znacznikami scalania danych i przesyłając go do węzła scalania danych Photoshop.

Działanie węzła scalania danych programu Photoshop

Węzeł scalania danych programu Photoshop opiera się na tej samej ogólnej idei co scalanie danych w programie InDesign: zachowujesz stały projekt (szablon PSD) i wymieniasz zmienną zawartość dla każdego uruchomienia obiegu pracy.Zamiast symboli zastępczych <<FieldName>> programu InDesign, szablony programu Photoshop w kreatorze obiegów pracy używają notacji {{FieldName}}, aby oznaczyć elementy, które można zastąpić. Po przesłaniu pliku PSD te znaczniki są automatycznie rozpoznawane i udostępniane jako porty wejściowe w węźle, dzięki czemu można podłączyć tekst, obrazy i inne wyniki obiegu pracy do projektu.

Typowe zastosowania obejmują dostosowane do lokalnych potrzeb materiały w mediach społecznościowych, zdjęcia produktów w sklepach internetowych z dynamicznymi opisami, zdjęcia produktów ze zmiennymi etykietami oraz wszelkie materiały rastrowe, w których układ pozostaje niezmienny, a tekst i grafika ulegają zmianie.

Oznaczanie wymiennej zawartości w programie Photoshop

Kreator obiegów pracy wyszukuje znaczniki z podwójnymi nawiasami klamrowymi: {{tagName}}. Ciąg znaków wewnątrz nawiasów klamrowych (na przykład nagłówek, podnagłówek, tło) staje się nazwą portu wejściowego w węźle scalania Photoshop data po przesłaniu pliku.

Warstwy tekstu

• Znacznik w treści tekstowej — wpisz {{heading}} (lub nazwę swojego znacznika) bezpośrednio w tekście na obszarze roboczym. W czasie scalania ten ciąg znaków można zastąpić nowym tekstem dostarczonym przez obieg pracy.
• Oznacz w nazwie warstwy — możesz też nazwać samą warstwę, używając znacznika (na przykład warstwa tekstu o nazwie {{heading}}). Używaj jednego podejścia na pole w sposób spójny, aby dokument pozostał łatwy do odczytania w panelu Warstwy.

Każda z metod może zidentyfikować wymienialne pole tekstowe; wybierz metodę, która odpowiada konwencjom nazewnictwa warstw.

Obiekty inteligentne i warstwy obrazów

W przypadku warstw, które powinny otrzymać nowy obraz (w tym obiektów inteligentnych i warstw obrazów rastrowych), umieść {{tag}} w nazwie warstwy. Krok scalania używa nazwy warstwy, aby wiedzieć, który zasób z obiegu pracy powinien zastąpić piksele tej warstwy.

Przykład: warstwa obiektu inteligentnego o nazwie {{background}} mapuje się na port o nazwie background do dostarczania obrazu w tle na każde uruchomienie.

Statyczne grafiki (na przykład logo) mogą pozostać zwykłą warstwą bez tagu, jeśli nie powinny się zmieniać.

Przykładowy układ

Poniższy zrzut ekranu przedstawia kwadratowy obszar roboczy z trzema wymiennymi obszarami: dwoma tagami tekstowymi w kopii ({{heading}}, {{sub-heading}}) oraz obiektem inteligentnym, którego nazwa warstwy to {{background}}.

Panel warstw (podsumowanie): warstwy tekstowe Heading i SubHeading zawierają ciągi tagów w tekście; obiekt inteligentny tła używa {{background}} jako nazwy warstwy.

Zanim zaczniesz

• Do stworzenia pliku .psd użyj programu Adobe Photoshop. Zachowaj spójność czcionek oraz osadzonych lub połączonych zasobów z tym, na co pozwala organizacja w kreatorze obiegów pracy.
• Jeśli dopiero zaczynasz korzystać z funkcji montażu opartego na danych w programie Photoshop, zapoznaj się z sekcją Tworzenie osadzonych obiektów inteligentnych w podręczniku użytkownika programu Photoshop, aby uzyskać ogólne informacje na temat korzystania z obiektów inteligentnych i nazewnictwa warstw (kreator obiegów pracy stosuje opisaną tutaj konwencję {{tag}} podczas scalania).
• Aby uzyskać informacje o równoległym obiegu pracy układu strony w programie InDesign, zobacz Scalanie danych (InDesign) i Scalanie danych InDesign.

Określanie znaczników

Wymień każdy element zawartości, który powinien się zmieniać między uruchomieniami: nagłówki, podtytuły, grafikę tła, zdjęcia produktów itd. Dla każdego wybierz unikalną nazwę znacznika (bez spacji w samym znaczniku; użyj „sub-heading” lub „subheading” zamiast „sub heading”).

Te nazwy staną się nazwami portów w węźle po przesłaniu, więc zachowaj je krótkie, unikalne i stabilne w różnych wersjach szablonu, gdy to możliwe.

Tworzenie szablonu Photoshop

Wyświetl podgląd pliku w programie Photoshop, aby upewnić się, że tekst mieści się, a obiekty inteligentne skalują się zgodnie z oczekiwaniami; napraw przepełnienie lub przycinanie przed przesłaniem.

Przesyłanie szablonu do węzła

Jeśli walidacja nie powiedzie się, przeczytaj błąd: typowe problemy obejmują nieprawidłowo sformułowane tagi (niedopasowane nawiasy klamrowe), zduplikowane nazwy tagów tam, gdzie wymagana jest unikalność, lub brakujące czcionki.

Konfiguracja parametrów i podłączanie swojego obiegu pracy

Po walidacji szablonu:

• Połącz każdy port z węzłem nadrzędnym, który dostarcza odpowiedni typ (tekst w przypadku tagów tekstowych, obrazy w przypadku tagów obrazu lub inteligentnych obiektów) lub wprowadź wartość statyczną tam, gdzie węzeł na to pozwala.
• Ustaw opcje wyjściowe w węźle (na przykład format JPEG/PNG i jakość) zgodnie z wymaganiami dotyczącymi dostawy.
• Połącz wyjście obrazu (lub pliku) węzła z węzłem podglądu, węzłem plików wyjściowych lub dalszym przetwarzaniem.

Niezmapowane tagi mogą zachowywać się jak puste dane wejściowe lub zachowywać domyślne ustawienia dokumentu — potwierdź zachowanie w kompilacji, jeśli celowo pozostawiasz port niepodłączony.