Używanie węzłów wejściowych i wyjściowych

Węzły wejściowe wprowadzają zasoby do obiegu pracy; węzły wyjściowe określają, gdzie trafiają wygenerowane pliki, dzięki czemu można je pobrać lub wysłać do połączonych systemów. Razem stanowią ramy niemal każdego obiegu pracy produkcyjnej w kreatorze obiegów pracy

Jak działają węzły wejściowe i wyjściowe

Węzły wejściowe udostępniają jeden lub więcej zasobów pozostałym elementom obiegu pracy. Można dodawać te zasoby z dysku lokalnego (przesyłanie jednego lub wielu plików) lub z lokalizacji połączonych z chmurą skonfigurowanych przez organizację. Obsługiwane źródła w chmurze obejmują zazwyczaj zasobów Adobe Experience Manager (AEM) i inne integracje pamięci masowej Adobe w chmurze, które umożliwiają pobieranie zawartości z usług takich jak pamięć masowa Adobe w chmurze i Frame.io, gdy są dostępne w środowisku.

Węzły wyjściowe odbierają pliki wytwarzane przez obieg pracy.Stanowią punkt przekazania do eksportowania gotowych zasobów z powrotem do lokalnych ścieżek pobierania i obsługiwanych systemów w chmurze. Umożliwia to uruchomieniom obiegu pracy pobieranie i wysyłanie zasobów między kreatorem obiegów pracy a systemem zarządzania zasobami cyfrowymi lub narzędziami do przeglądania.

Po przesłaniu zasobów z plików lokalnych obieg pracy przetwarza je w chmurze, a gotowe pliki pojawiają się w węzłach wyjściowych zgodnie ze sposobem początkowego połączenia obiegu pracy. Gotowe produkty można pobierać z lokalizacji węzła wyjściowego do pamięci lokalnej. Wszelkie pliki wygenerowane przez obieg pracy są również wymienione w historii generacji — otwórz widok obszaru roboczego i użyj paska narzędzi po prawej stronie, a następnie otwórz historię. Stąd można przeglądać, sprawdzać i pobierać dane wyjściowe bez konieczności szukania ich tylko w poszczególnych węzłach.

Kiedy używać którego

• Rozpocznij gałąź od danych wejściowych, gdy potrzebujesz obrazów, wideo, tekstu lub dokumentów z dysku lub chmury do zasilania węzłów podrzędnych.
• Zakończ gałąź danymi wyjściowymi, gdy potrzebujesz przewidywalnego dostarczania plików końcowych — czy to do lokalnego archiwizowania, czy do wysyłania do przestrzeni dyskowej w chmurze używanej przez zespół do zatwierdzania i dystrybucji.
• Skorzystaj z historii generacji, jeśli chcesz uzyskać przegląd wszystkich wyników wygenerowanych przez obieg pracy na poziomie danego uruchomienia, zwłaszcza w celu porównania wyników z różnych uruchomień lub szybkiego pobrania danych.

Praca z plikami przesyłanymi lokalnie

1. Dodaj odpowiedni węzeł wejściowy (na przykład Obrazy wejściowe, Wideo wejściowe lub Tekst wejściowy) do obszaru roboczego.
2. W węźle prześlij jeden lub wiele plików z urządzenia. Dane wejściowe z wieloma zasobami są obsługiwane tam, gdzie katalog węzłów umożliwia dane wejściowe wsadowe lub listowe.
3. Połącz wyjścia węzła z węzłami przetwarzania (takimi jak korekcyjne, generatywne, scalające itd.).
4. Dodaj węzeł Plik wyjściowy (lub typ wyjścia wymagany przez obieg pracy) i połącz z nim końcowe wyniki.
5. Uruchom obieg pracy.Przetworzone pliki są zapisywane w miejscu docelowym węzła wyjściowego; użyj węzła lub historii generowania, aby pobrać do lokalnej pamięci masowej.

Praca ze źródłami i miejscami docelowymi w chmurze

1. Upewnij się, że konto i organizacja mają dostęp do odpowiednich integracji (AEM, pamięć masowa Adobe w chmurze, Frame.io lub innych dostępnych w produkcie).
2. W węźle pliku wejściowego 3D wybierz źródło w chmurze zamiast przesyłania z pamięci lokalnej, a następnie wybierz zasób lub folder, którego ma używać obieg pracy.
3. W węźle materiał wyjściowy wybierz miejsce docelowe w chmurze, aby scalone lub wygenerowane pliki były importowane/eksportowane przez kreator obiegów pracy do tych systemów.
4. Uruchom lub opublikuj obieg pracy jak zwykle. Uprawnienia i autoryzacje nadal obowiązują; jeśli źródło nie pojawia się, sprawdź łączność i dostępność katalogu w przestrzeni roboczej.
5. Dokładne nazwy kontroli i obsługiwane typy pamięci mogą się różnić w zależności od węzła i wersji. Jeśli interfejs użytkownika nieznacznie różni się od tego przedstawionego w niniejszym przewodniku, należy kierować się etykietami wyświetlanymi w kreatorze obiegów dla danej kompilacji.

Dostarczanie danych wejściowych programowo (API)

• Gdy wywołujesz opublikowany obieg pracy przez API zamiast uruchamiać go z obszaru roboczego, dane wejściowe są dostarczane w treści żądania, a nie przez okna dialogowe przesyłania. Te same logiczne dane wejściowe — zasoby binarne i proste wartości — mapują się na parametry, które obieg pracy udostępnia po opublikowaniu.
• Dane wejściowe binarne (obrazy, wideo, dokumenty i podobne zasoby oparte na plikach) są zazwyczaj przekazywane jako wstępnie podpisane adresy URL, które wskazują na obiekty, które integracja już przechowała w obsługiwanej lokalizacji. Usługa pobiera te zasoby w czasie wykonywania za pomocą podanych adresów URL.
• Typy proste (na przykład zwykły tekst, flagi lub inne pola skalarne udostępniane przez węzły wejściowe lub konfiguracyjne) są wysyłane bezpośrednio w ładunku jako pola strukturalne — ciągi znaków, liczby lub wartości logiczne — wraz z wszelkimi odwołaniami binarnymi.
• Nazwy parametrów, zagnieżdżenie i wymagane pola są zgodne ze sposobem, w jaki obieg pracy został utworzony i opublikowany; integracja musi dostarczyć wartości dla każdego wymaganego wejścia, które deklaruje opublikowany obieg pracy.
• Informacje o uwierzytelnianiu, formatach żądań i odpowiedzi, wykonywaniu wsadowym, obsłudze błędów oraz kompleksowych przykładach integracji i skalowania obiegów pracy przez API można znaleźć w kreatorze obiegów pracy API na Adobe Developer.

Znajdowanie wyników po uruchomieniu