Photoshop'ta yollar

Yollar, her boyutta keskin kalan eğrileri ve çizgileri tanımlamak için vektör matematiğini kullanır. Ölçeklendirildiğinde bulanıklaşan piksel tabanlı içeriğin aksine, yollar her boyutta kusursuz netliğini korur.

Yollar; kesin seçimler, vektörel maskeler, şekil katmanları ve baskı çalışmalarına yönelik kırpma yolları için temel yapıyı oluşturur. Yol yapısını anlamak, bu birbiriyle bağlantılı özelliklerle etkili bir şekilde çalışmaya yardımcı olur.

Yol yapısının temelleri

Bir yol, bağlantı noktalarıyla birleştirilmiş bir veya daha fazla segmentten oluşur. Her segment, iki bağlantı noktası arasındaki düz bir çizgiyi veya bir eğriyi temsil eder. Photoshop, kalite kaybı olmadan yolları herhangi bir çözünürlükte oluşturmak için bu matematiksel tanımları kullanır.

Yollar açık veya kapalı olabilir. Açık bir yolun, dalgalı bir çizgi veya yay gibi belirgin başlangıç ve bitiş noktaları vardır. Kapalı bir yol, başlangıç noktasına geri bağlanarak daire, dikdörtgen veya özel çokgenler gibi tam şekiller oluşturur.

Bağlantı noktası türleri

Bağlantı noktaları, yol segmentlerinin başladığı ve bittiği yeri işaretler. İki tür bağlantı noktası, eğrilerin nasıl davrandığını belirler.

Düzgünleştirme noktaları, yolun ani yön değişiklikleri olmadan bağlantı noktasından geçtiği akıcı eğriler oluşturur. Yol, her iki tarafta da sürekli kavisini korur ve organik şekiller ile doğal geçişler oluşturur.Düzgünleştirme noktaları, bağlantı noktasının her iki tarafından uzanan yön çizgileri gösterir.

Köşe noktaları, yolda keskin açılar veya ani yön değişiklikleri oluşturur. Her iki taraftaki segmentler bağımsız olarak eğrilebilir veya düz açılarda birleşebilir. Köşe noktaları, eğrilerin tam olarak nerede başladığını ve bittiğini kontrol eder, bu da onları geometrik şekiller veya belirgin açılar gerektiren tasarımlar için gerekli kılar.

Görsel göstergeler, bağlantı noktası türlerini tanımlar. Seçili bağlantı noktaları dolu kareler olarak, seçili olmayan bağlantı noktaları ise boş kareler olarak görünür. Yön çizgilerinin varlığı ve davranışı, düzgünleştirme noktalarıyla mı yoksa köşe noktalarıyla mı çalışıldığını gösterir.

Yön çizgileri ve noktalar

Eğrisel yol segmentlerinde, yön çizgileri eğrinin şeklini ve açısını kontrol etmek için bağlantı noktalarından çıkar.Her yön çizgisi, eğrileri yeniden şekillendirmek için manipüle edilebilen küçük, dolu bir daire olan bir yön noktasında sona erer.

Yön çizgileri, eğrileri belirli yönlerde çeken tutamaçlar gibi çalışır.Yön çizgisinin açısı eğrinin yönünü belirler, uzunluğu ise eğrinin bir sonraki bağlantı noktasına doğru kıvrılmadan önce ne kadar uzayacağını kontrol eder.Daha uzun yön çizgileri belirgin eğriler oluşturur, daha kısa olanlar ise daha yumuşak kıvrımlar oluşturur.

Düzgünleştirme noktaları ve köşe noktaları, yön çizgileri ayarlandığında farklı davranır.

Düzgünleştirme noktalarında, bir yön çizgisinin taşınması aynı zamanda karşı yön çizgisini de etkiler.Bu çizgiler, eğrinin düzgün akmasını sağlayarak bağlantı noktası boyunca düz hizalamayı korur.Bu bağlantılı davranış, organik şekillerin karakteristik özelliği olan akıcı, sürekli eğriler oluşturur.

Köşe noktalarında, yön çizgileri birbirinden bağımsız çalışır.Bir yön çizgisinin ayarlanması, yalnızca bağlantı noktasının o tarafındaki eğriyi etkiler ve karşı taraftaki eğriyi değiştirmeden bırakır.Bu bağımsızlık, akıcı eğrilerin düz segmentlerle buluştuğu keskin geçişler, S eğrileri veya şekiller oluşturur.

Eğrisel segmentler, düz segmentlere veya diğer eğrilere bağlı olup olmadıklarına bağlı olarak bir veya iki yön çizgisi gösterebilir.Düz bir çizgiye yönelen bir eğri, şeklini tanımlamak için yalnızca bir yön çizgisine gerek duyar.

Yol bileşenleri

Tek bir yol öğesi, yol bileşenleri olarak adlandırılan birden fazla ayrı, bağlantısız şekil içerebilir.Bir yol içindeki her farklı Anahat, aynı yol yapısı içinde birlikte var olsalar da kendi bileşenini temsil eder.

Yol bileşenleri, şekil katmanlarıyla çalışılırken özellikle önem kazanır.Bir şekil katmanındaki her şekil, Katmanın Vektörel Maskesi içinde ayrı bir yol bileşenini temsil eder.Bu bileşenler, bağımsız olarak düzenlenebilir kalmaya devam ederken karmaşık kompozisyonlar oluşturmak için birbirleriyle örtüşebilir, birleşebilir veya birbirinden çıkarılabilir.

Yol bileşenleri, karmaşık bir yolun bir bölümünün seçilmesinin neden otomatik olarak ayrı şekilleri de seçmediğini açıklar.Ayrıca, şekil katmanlarının kendi bireysel tanımlarını korurken yol işlemleri aracılığıyla etkileşime giren birden fazla farklı nesne içerdiğini de açıklar.

Pratikte yol anatomisi

Bu anatomik unsurların tanınması, çalışmada yollar belirdiğinde neyle karşı karşıya olunduğunun anlaşılmasına yardımcı olur.Seçili yollar tüm bağlantı noktalarını gösterir; eğrisel parçalarda yön çizgileri ve yön noktaları da görünür hale gelir.Bu görsel geri bildirim, ayarlamaların tam olarak nerede yapılabileceğini ve matematiksel eğrilerin şu anda nasıl tanımlandığını gösterir.

Bu bileşenler arasındaki ilişki, yolun son görünümünü belirler.Düz parçalar köşe noktalarını doğrudan birbirine bağlar, eğrisel parçalar düzgünleştirme noktalarından doğal geçişlerle akar ve yön çizgileri her eğrinin kesin karakterini şekillendirir.