Podręcznik użytkownika Anuluj

Informacje o kolorach dodatkowych i podstawowych

  1. Podręcznik użytkownika programu InDesign
  2. Poznaj program InDesign
    1. Wprowadzenie do programu InDesign
      1. Co nowego w programie InDesign
      2. Wymagania systemowe
      3. Często zadawane pytania
      4. Korzystanie z bibliotek Creative Cloud
    2. Przestrzeń robocza
      1. Podstawy pracy z przestrzenią roboczą
      2. Toolbox
      3. Ustawianie preferencji
      4. Dotykowa przestrzeń robocza
      5. Domyślne skróty klawiaturowe
      6. Odzyskiwanie dokumentów i cofanie zmian
      7. Rozszerzenie Capture
  3. Tworzenie dokumentów i projektowanie ich układu
    1. Dokumenty i strony
      1. Tworzenie dokumentów
      2. Praca ze stronami wzorcowymi
      3. Praca ze stronami dokumentu
      4. Ustawianie rozmiaru strony, marginesów i spadów
      5. Praca z plikami i szablonami
      6. Tworzenie plików księgi
      7. Dodawanie podstawowej numeracji stron
      8. Numerowanie stron, rozdziałów i sekcji
      9. Konwertowanie dokumentów QuarkXPress i PageMaker
      10. Udostępnianie zawartości
      11. Podstawy zarządzania obiegiem pracy
      12. Zapisywanie dokumentów
    2. Siatki
      1. Siatki
      2. Formatowanie siatek
    3. Narzędzia pomocnicze do tworzenia układu
      1. Miarki
  4. Dodawanie zawartości
    1. Tekst
      1. Dodawanie tekstu do ramek
      2. Wątkowanie tekstu
      3. Obsługa języka arabskiego i hebrajskiego w programie InDesign
      4. Tworzenie tekstu na ścieżce
      5. Punktowanie i numerowanie
      6. Glify i znaki specjalne
      7. Składanie tekstu
      8. Zmienne tekstowe
      9. Generowanie kodów QR
      10. Edycja tekstu
      11. Wyrównywanie tekstu
      12. Oblewanie tekstem wokół obiektów
      13. Zakotwiczone obiekty
      14. Zawartość połączona
      15. Formatowanie akapitów
      16. Formatowanie znaków
      17. Znajdowanie i zastępowanie
      18. Słowniki ortograficzne i językowe
    2. Typografia
      1. Korzystanie z czcionek w programie InDesign
      2. Kerning i światło
    3. Formatowanie tekstu
      1. Formatowanie tekstu
      2. Tabulatory i wcięcia
    4. Recenzowanie tekstu
      1. Śledzenie i przeglądanie zmian
      2. Dodawanie notatek redaktorskich w programie InDesign
      3. Importowanie komentarzy z pliku PDF
    5. Dodawanie odwołań
      1. Tworzenie spisu treści
      2. Przypisy dolne
      3. Tworzenie indeksu
      4. Przypisy końcowe
      5. Podpisy
    6. Style
      1. Style akapitowe i znakowe
      2. Style obiektowe
      3. Inicjały i style zagnieżdżone
      4. Praca ze stylami
      5. Interlinia
    7. Tabele
      1. Formatowanie tabel
      2. Tworzenie tabel
      3. Style tabeli i komórki
      4. Zaznaczanie i edycja tabel
      5. Obrysy i wypełnienia tabel
    8. Interaktywność
      1. Hiperłącza
      2. Dynamiczne dokumenty PDF
      3. Zakładki
      4. Przyciski
      5. Formularze
      6. Animacja
      7. Odsyłacze
      8. Pliki PDF ze strukturą
      9. Przejścia stron
      10. Filmy i dźwięki
      11. Formularze
    9. Grafika
      1. Informacje o ścieżkach i kształtach
      2. Rysowanie narzędziem Ołówek
      3. Rysowanie narzędziem Pióro
      4. Stosowanie ustawień linii (obrysów)
      5. Ścieżki i kształty złożone
      6. Edycja ścieżek
      7. Ścieżki przycinające
      8. Zmiana wyglądu narożnika
      9. Wyrównywanie i rozmieszczanie obiektów
      10. Grafika połączona i osadzona
      11. Integrowanie zasobów z systemu AEM
    10. Kolory i przezroczystość
      1. Stosowanie koloru
      2. Używanie kolorów z grafiki importowanej
      3. Praca z próbkami
      4. Mieszanie farb
      5. Tinty
      6. Informacje o kolorach dodatkowych i podstawowych
      7. Mieszanie kolorów
      8. Gradienty
      9. Spłaszczanie grafiki zawierającej przezroczystość
      10. Dodawanie efektów przezroczystości
  5. Udostępnianie
    1. Udostępniaj i współpracuj        
    2. Udostępnianie do recenzji
    3. Recenzja udostępnionego dokumentu InDesign
    4. Zarządzanie opiniami 
  6. Publikuj
    1. Eksportowanie i publikowanie
      1. Funkcja Publish Online
      2. Eksport zawartości do formatu EPUB
      3. Opcje Adobe PDF
      4. Eksport zawartości do formatu HTML
      5. Eksportowanie do formatu Adobe PDF
      6. Eksportowanie do formatu JPEG
      7. Eksportowanie do formatu HTML
      8. Omówienie rozwiązań DPS i AEM Mobile
    2. Drukowanie
      1. Drukowanie broszur
      2. Znaczniki drukarskie i spady
      3. Drukowanie dokumentów
      4. Farby, rozbarwienia i liniatura rastra
      5. Nadruk
      6. Tworzenie plików PostScript i EPS
      7. Inspekcja wstępna plików przed przekazaniem
      8. Drukowanie miniaturek i bardzo dużych dokumentów
      9. Przygotowywanie plików PDF dla usługodawców
      10. Przygotowanie do drukowania rozbarwień
  7. Rozszerzanie programu InDesign
    1. Automatyzacja
      1. Scalanie danych
      2. Wtyczki
      3. Rozszerzenie Capture w programie InDesign
      4. Tworzenie skryptów
  8. Rozwiązywanie problemów
    1. Rozwiązane problemy
    2. Awaria podczas uruchamiania programu
    3. Błąd — folder preferencji tylko do odczytu
    4. Rozwiązywanie problemów z plikami
    5. Nie można wyeksportować pliku PDF
    6. Odzyskiwanie dokumentów InDesign

Informacje o kolorach dodatkowych i podstawowych

Kolory można wyznaczać jako rozbarwiane lub dodatkowe, co odpowiada dwóm podstawowym typom farb używanych w poligrafii. Typ koloru można rozpoznać dzięki ikonom, które pojawiają się obok jego nazwy w panelu Próbki.

Nadając kolory ścieżkom i ramkom należy wziąć pod uwagę nośnik, na którym dokument zostanie wydrukowany. Pozwoli to nadać kolory używając najodpowiedniejszego trybu.

Uwaga:

Jeżeli obieg pracy w kolorze związany jest z przenoszeniem dokumentów między różnymi urządzeniami, to warto wykorzystać system zarządzania kolorem (CMS). Pozwoli to utrzymać niezmienne kolory i sterować nimi w trakcie całego procesu.

Informacje o kolorach dodatkowych

Kolor dodatkowy to specjalnie przygotowana farba, która jest używana zamiast farb podstawowych lub razem z nimi, i która wymaga własnej płyty na maszynie drukarskiej. Z kolorów dodatkowych korzysta się wtedy, gdy grafika zawiera niewiele kolorów, a dokładne ich odwzorowanie jest bardzo ważne. Kolory dodatkowe mogą wiernie oddawać kolory, które są nieosiągalne przy użyciu standardowych kolorów podstawowych. Trzeba pamiętać jednak, że dokładny wygląd koloru dodatkowego na wydruku zależy od sposobu przygotowania farby drukarskiej (używanej w drukarce) oraz używanego papieru, a nie od określonej wartości koloru czy opcji zarządzania kolorem. Podając wartości koloru dodatkowego opisuje się tylko symulowany wygląd tego koloru na monitorze i drukarce kompozytowej (ograniczany przestrzenią kolorów tego urządzenia).

Przy określaniu koloru dodatkowego należy pamiętać o następujących wytycznych:

  • Dla uzyskania najlepszych rezultatów należy wybierać kolory dodatkowe z systemu dopasowania kolorów obsługiwanego przez daną drukarnię. Oprogramowanie posiada kilka bibliotek systemu dopasowywania kolorów.

  • Liczba używanych kolorów dodatkowych powinna być jak najmniejsza. Każdy utworzony kolor dodatkowy wymaga wygenerowania własnego wyciągu barwnego i użycia osobnej kliszy, co podnosi koszt druku. Jeśli dokument może zawierać więcej niż cztery kolory, to należy wziąć pod uwagę drukowanie kolorami podstawowymi.

  • Jeśli obiekt z kolorami dodatkowymi nakłada się na inny obiekt z przezroczystością, to w następujących okolicznościach mogą wystąpić nieoczekiwane efekty: po pierwsze, przy eksportowaniu dokumentu do formatu EPS w czasie konwertowania kolorów dodatkowych na podstawowe w oknie Drukuj, po drugie, przy tworzeniu rozbarwień w aplikacji innej niż Illustrator lub InDesign. Najlepsze rezultaty można osiągnąć, wykonując próbę ekranową efektów spłaszczania przezroczystości przed wydrukiem. Służą do tego funkcje Podgląd spłaszczania bądź Podgląd rozbarwień. Ponadto przed wydrukiem lub wyeksportowaniem, kolory dodatkowe można przekonwertować na procesowe, używając Menedżera farb w programie InDesign.

  • Płyty koloru dodatkowego można użyć do nałożenia lakieru na obszary wydrukowane za pomocą standardowych kolorów podstawowych. W tym przypadku wydruk będzie używał łącznie pięciu farb - pięciu standardowych farb podstawowych i jednej farby dodatkowej lub lakieru.

Informacje o kolorach podstawowych

Kolor podstawowy jest drukowany przy użyciu kombinacji czterech podstawowych farb: niebieskozielonej, karmazynowej, żółtej i czarnej (CMYK). Kolorów tych używa się wówczas, gdy wydruk wymaga tak wielu barw, że użycie pojedynczych kolorów dodatkowych byłoby zbyt drogie lub niepraktyczne - na przykład, przy drukowaniu fotografii.

Przy określaniu koloru podstawowego należy pamiętać o następujących wytycznych:

  • Dla uzyskania najlepszych rezultatów na wydruku dokumentu o wysokiej jakości, należy określać kolory na podstawie wartości CMYK podawanych w drukowanych kartach do wybierania kolorów, dostępnych w drukarniach komercyjnych.

  • Ostateczne wartości koloru podstawowego to wartości CMYK, jeżeli zatem w programie InDesign określi się kolor rozbarwiany w modelu RGB, HSB lub LAB, to podczas druku rozbarwień wartości te zostaną przekonwertowane na CMYK. Konwersje takie różnią się w zależności od ustawień zarządzania kolorem i profilu dokumentu.

  • Nie należy określać wartości koloru rozbarwianego na podstawie tego, jak wygląda on na monitorze, jeżeli nie ma pewności, że system zarządzania kolorem został prawidłowo skonfigurowany. Nawet wówczas należy pamiętać o ograniczeniach ekranowego podglądu koloru.

  • Należy unikać używania kolorów rozbarwianych w dokumentach przeznaczonych tylko do wyświetlania w Internecie, ponieważ model CMYK ma mniejszą przestrzeń kolorów, niż typowy monitor.

  • Programy Illustrator i InDesign umożliwiają określanie koloru podstawowego jako globalnego lub nieglobalnego. W programie Illustrator, kolor globalny pozostaje połączony z próbką w panelu Próbki, tak że po zmianie próbki wszystkie posiadające ją obiekty są uaktualniane. Podstawowe kolory nieglobalne nie są automatycznie uaktualniane w dokumencie po przeprowadzeniu edycji kolorów. Kolory podstawowe są domyślnie nieglobalne. W programie InDesign, jeśli próbka zostanie zastosowana do obiektów, to automatycznie jest ona stosowana jako globalny kolor podstawowy. Odpowiednikami próbek nieglobalnych są kolory nienazwane, które można edytować w panelu Kolor.

Uwaga:

Ustawienie koloru jako globalnego lub nieglobalnego wpływa tylko na zastosowanie danego koloru do obiektu i nie ma wpływu na rozbarwienie koloru lub jego zachowanie w czasie przenoszenia pomiędzy aplikacjami.

Używanie jednocześnie kolorów dodatkowych i podstawowych

Niekiedy wygodnie jest użyć w tym samym wydruku kolorów standardowych i dodatkowych. Na przykład, można użyć jednego koloru dodatkowego, aby wydrukować logo firmy na tej samej stronie raportu rocznego, na której znajdują się fotografie drukowane w kolorach standardowych. Płyty koloru dodatkowego można również użyć do nałożenia lakieru na obszary wydrukowane za pomocą standardowych kolorów podstawowych. W obu przypadkach wydruk będzie używał łącznie pięciu farb — pięciu standardowych farb podstawowych i jednej farby dodatkowej lub lakieru.

W programie InDesign, kolory podstawowe i dodatkowe można łączyć ze sobą, tworząc farby mieszane.

Porównanie obsługi kolorów w programach InDesign i Illustrator

Adobe InDesign i Adobe Illustrator używają nieco różnych metod nadawania nazwanych kolorów rozbarwianych (podstawowych). Illustrator umożliwia wyznaczenie koloru rozbarwianego jako globalnego lub nieglobalnego, natomiast InDesign traktuje wszystkie nienazwane kolory jako standardowe kolory podstawowe.

Odpowiednikami globalnych kolorów podstawowych w InDesign są próbki. Próbki ułatwiają modyfikowanie schematów koloru bez potrzeby odszukiwania i dostosowywania poszczególnych obiektów. Jest to szczególnie przydatne w znormalizowanych, produkowanych seryjnie dokumentach, takich jak czasopisma. Ponieważ kolory InDesign są połączone z próbkami w panelu Próbki, każda zmiana próbki powoduje zmianę wszystkich obiektów, do których zastosowano ten kolor.

Odpowiednikami próbek nieglobalnych w programie InDesign są kolory nienazwane. Kolory nienazwane nie pojawiają się w panelu Próbki i nie są automatycznie uaktualniane w całym dokumencie w przypadku modyfikacji koloru w panelu Kolory. Można jednak później dodawać nienazwany kolor do panelu Próbki.

Nazwane i nienazwane kolory zmieniają tylko sposób, w jaki dany kolor jest uaktualniany w dokumencie, a nie to, w jaki sposób kolory są rozbarwiane albo w jaki sposób zachowują się po przeniesieniu do innej aplikacji.

Więcej zasobów tego rodzaju

Logo Adobe

Zaloguj się na swoje konto