Opis ogólny Menedżera farb

Narzędzie Menedżer farb pozwala kontrolować stan farb podczas drukowania. Zmiany wprowadzone za jego pomocą dotyczą tylko wydruku, nie mają natomiast żadnego wpływu na definicje kolorów w dokumencie.

Opcje Menedżera farb są szczególnie użyteczne na etapie przygotowywania dokumentu do druku. Na przykład, można wtedy otworzyć dokument i zmienić kolor dodatkowy na odpowiadające mu kolory z przestrzeni CMYK. Jeżeli dokument zawiera dwa podobne kolory dodatkowe, a potrzebny jest tylko jeden, lub jeśli ten sam kolor dodatkowy ma dwie różne nazwy, drukarz może utworzyć jeden wspólny zamiennik obydwu kolorów.

W trakcie procesu zalewkowania Menedżer farb pozwala zdecydować, że procedura ta będzie przeprowadzana tylko przy pewnych gęstościach farby; można też określić poprawną liczbę i kolejność farb zalewających.

Uwaga:

Programy InDesign i Acrobat używają tej samej technologii Menedżera farb. Niemniej, tylko w programie InDesign występuje opcja Użyj wartości Lab dla kolorów dodatkowych.

Menedżer farb
Menedżer farb

A. Farby podstawowe B. Zamiennik farb dodatkowych C. Farby dodatkowe 

Otwórz Menedżera farb

Wykonaj jedną z poniższych czynności.

  • Z menu panelu Podgląd rozbarwień (Okno > Wyjście > Podgląd rozbarwień) wybierz polecenie Menedżer farb.
  • Wybierz polecenie Plik > Drukuj i kliknij przycisk Wyście. W sekcji Wyjście, kliknij Menedżer farb.

Wybieranie kolorów do rozbarwienia

Każde rozbarwienie oznaczane jest nazwą koloru, którą przypisze mu InDesign. Jeżeli obok nazwy koloru wyświetlana jest ikona drukarki, oznacza to, że program InDesign będzie tworzyć rozbarwienie dla tego koloru. Na tej liście farb pojawiają się również wszystkie kolory dodatkowe — zarówno te zdefiniowane przez użytkownika, jak i te, które zostały użyte w zaimportowanych plikach PDF lub grafice EPS

  1. Wybierz opcję Rozbarwienia w obszarze Wyjście okna dialogowego Drukuj. Jeżeli używasz pliku PPD obsługującego rozbarwianie na poziomie procesora RIP, możesz wybrać opcję Rozbarwienia w procesorze RIP.
  2. Wykonaj jedną z następujących czynności:
    • Aby utworzyć rozbarwienie, należy sprawdź, czy obok nazwy koloru na liście farb wyświetlana jest ikona drukarki.

    • Aby nie tworzyć rozbarwienia, kliknij ikonę drukarki obok nazwy koloru. Ikona drukarki zniknie.

Rozbarwianie kolorów dodatkowych jako podstawowych

W oknie Menedżera farb można konwertować wszystkie kolory dodatkowe na podstawowe. Gdy kolory dodatkowe konwertowane są na równoważniki kolorów podstawowych, to drukowane są raczej jako rozbarwiane niż na pojedynczym wyciągu. Konwersja kolorów dodatkowych na podstawowe jest przydatna na przykład wtedy, gdy do dokumentu z kolorem podstawowym przypadkowo dodany został kolor dodatkowy lub gdy dokument zawiera więcej kolorów dodatkowych niż w rzeczywistości można wydrukować.

  1. W oknie Menedżera farb wykonaj jedną z następujących czynności:
    • Aby przekonwertować pojedyncze kolory dodatkowe, kliknij na ikonę typu farby znajdującą się po lewej stronie koloru dodatkowego. Pojawi się ikona koloru podstawowego. Aby powrócić do koloru dodatkowego, kliknij ponownie na tę ikonę.

    • Aby rozbarwić wszystkie kolory dodatkowe, wybierz opcję Wszystkie dodatkowe na podstawowe. Ikony znajdujące się po lewej stronie kolorów dodatkowych zmienią się na ikony koloru podstawowego. Aby przywrócić kolory dodatkowe, usuń zaznaczenie opcji Wszystkie dodatkowe na podstawowe.

    Uwaga:

    Zaznaczenie opcji Wszystkie dodatkowe na podstawowe usunie zamienniki farb ustawione w oknie Menedżera farb, a także wpłynie na ustawienia nadruku i zalewkowania w dokumencie.

  2. (Tylko InDesign) Aby raczej użyć wartości Lab dla kolorów dodatkowych niż definicji CMYK, należy wybrać opcję Użyj wartości Lab dla kolorów dodatkowych.

Tworzenie aliasów farb dla kolorów dodatkowych

Kolory dodatkowe mogą być odwzorowane na innych kolorach dodatkowych lub kolorach podstawowych za pomocą tworzenia aliasów. Aliasy są użyteczne, zwłaszcza gdy dokument zawiera dwa podobne kolory dodatkowe, gdy wystarczy tylko jeden lub gdy zawiera zbyt wiele kolorów dodatkowych. Efekty zastosowania aliasów farb są widoczne na wydruku, a także na ekranie, jeśli włączony jest tryb Podgląd nadruku.

  1. W oknie Menedżera farb zaznacz farbę dodatkową, dla której ma zostać utworzony alias.
  2. Wybierz jedną z opcji z menu Alias farby. Ikona typu farby oraz opis farby zostaną odpowiednio zmienione.

Wyświetlanie i drukowanie kolorów dodatkowych przy użyciu wartości Lab

Niektóre predefiniowane kolory dodatkowe (pochodzące np. z bibliotek TOYO, PANTONE, DIC i HKS) są zdefiniowane poprzez wartości Lab. Dla zachowania zgodności wstecznej ze starszymi wersjami programu InDesign kolory z tych bibliotek zawierają również definicję CMYK. Wartości Lab, używane w połączeniu z poprawnym profilem urządzenia, zapewniają najwierniejsze odtwarzanie kolorów na różnych urządzeniach. Jeżeli zarządzanie kolorami ma kluczowe znaczenie dla danego projektu, to warto wyświetlać, eksportować i drukować kolory dodatkowe na podstawie ich wartości Lab. W Menedżerze farb dostępna jest opcja Użyj standardowych wartości Lab dla dodatkowych, która steruje trybem koloru używanym przez takie predefiniowane kolory dodatkowe: LAB lub CMYK. Jeżeli trzeba zapewnić zgodność materiału wyjściowego z wcześniejszymi wersjami programu InDesign, należy używać ekwiwalentów CMYK.

Uwaga:

Aby zwiększyć dokładność wyświetlania na ekranie, program InDesign automatycznie korzysta z wartości Lab, gdy włączona jest opcja Podgląd nadruku. Wartości Lab są stosowane również podczas eksportowania i druku z zaznaczoną opcją Symuluj nadruk w obszarze Wyjście okna dialogowego Drukuj lub okna dialogowego Eksport Adobe PDF.

  1. Wybierz polecenie Menedżer farb z menu panelu Podgląd rozbarwień.
  2. Wykonaj jedną z następujących czynności:
    • Aby korzystać z wartości Lab, wybierz opcję Użyj standardowych wartości Lab dla dodatkowych.

    • Aby korzystać z wartości CMYK, wyłącz opcję Użyj standardowych wartości Lab dla dodatkowych.

Informacje o liniaturze rastra

Na profesjonalnych wydrukach kolory i odcienie, a zwłaszcza ciągłe przejścia między nimi, są symulowane za pomocą kropek (nazywanych punktami rastrowymi) drukowanych w rzędach (nazywanych liniami lub liniaturą rastra). Linie są drukowane pod różnymi kątami, tak aby były mniej widoczne. Zalecane wartości liniatury oraz rozdzielczości, czyli liczby linii na cal (lpi) oraz liczby punktów na cal (dpi), są pokazywane w menu Projekcja, w panelu Wyjście okna dialogowego Drukuj. Wartości te są wyznaczane na podstawie zawartości aktualnego pliku PPD. Dla różnych farb obowiązują różne liniatury rastra i różne kąty linii rastra, a zatem każda zmiana farby powoduje zmianę wartości w polach Liniatura i Kąt.

Wysoka wartość liniatury rastra (np. 150 lpi) rozmieszcza punkty bliżej siebie i tworzy lepsze renderowanie obrazu do druku; niska wartość liniatury rastra (od 60 lpi do 85 lpi) rozmieszcza punkty dalej od siebie i tworzy gruboziarnisty obraz. Wielkość punktów określana jest także przez liniaturę rastra. Wysoka wartość liniatury rastra używa małych punktów; niska wartość liniatury rastra używa dużych punktów. Najważniejszym czynnikiem, który należy brać pod uwagę podczas doboru wartości liniatury rastra, jest typ używanej pracy drukarskiej. Proszę zapytać w drukarni, jaki zakres wartości liniatury rastra obsługuje i dokonać odpowiedniego wyboru.

Liniatury rastra
Liniatury rastra

A. 65 lpi: grubsza liniatura przeznaczona do drukowania biuletynów lub kuponów reklamowych B. 85 lpi: średnia liniatura przeznaczona do druku gazet C. 133 lpi: liniatura wysokiej jakości przeznaczona do drukowania kolorowych magazynów D. 177 lpi: Bardzo drobna liniatura przeznaczona do drukowania raportów rocznych lub obrazków w albumach 

Pliki PPD dla naświetlarek o wysokiej rozdzielczości umożliwiają bardzo szeroki wybór liniatur rastra i rozdzielczości. Pliki PPD dla drukarek o niskiej rozdzielczości oferują do wyboru na ogół tylko kilka liniatur, przeważnie grubszych, między 53 lpi a 85 lpi. Te grubsze liniatury zapewniają jednak optymalne rezultaty w przypadku drukarek o niskiej rozdzielczości. Użycie drobniejszej liniatury, np. 100 lpi, zmniejsza jakość obrazka drukowanego na drukarce o niskiej rozdzielczości.

Określanie liniatury rastra i rozdzielczości

  1. Wybierz jedną z następujących opcji w panelu Wyjście okna dialogowego Drukuj:
    • Aby wybrać jedną z gotowych kombinacji liniatury rastra i rozdzielczości drukarki, wybierz stosowną opcję z menu Raster.

    • Aby określić własną liniaturę rastra, wybierz wyciąg do dostosowania, a następnie wpisz liczbę linii na cal (lpi) w pole tekstowe Liniatura oraz kąt rastra w pole tekstowe Kąt.

Uwaga:

Przed utworzeniem własnych rastrów skonsultuj się z drukarzem i poznaj jego preferowane liniatury i kąty. Pamiętaj też, że niektóre urządzenia wyjściowe ignorują domyślne liniatury i kąty.

Informacje o emulsji i ekspozycji obrazu

W zależności od typu używanej maszyny drukarskiej i od tego, jak informacje są przenoszone z kliszy na płyty drukarskie, konieczne jest oddawanie do drukarza klisz negatywowych lub pozytywowych, emulsją w dół lub emulsją w górę. Emulsja to warstwa światłoczuła pokrywająca kliszę lub papier. W Stanach Zjednoczonych drukarze na ogół wymagają kliszy negatywowej, natomiast w Europie i Japonii kliszy pozytywowej. Opcję emulsji należy skonsultować z drukarzem.

Chcąc ustalić, czy patrzy się na stronę nośnika (np. papieru) pokrytą emulsją, czy też na stronę bez emulsji (znanej też pod nazwą baza), należy obejrzeć nośnik przy dobrym oświetleniu. Jedna strona jest bardziej b³yszcz¹ca niż druga. Ta matowa strona to strona z emulsją; błyszcząca strona to baza.

Opcje emulsji
Opcje emulsji

A. Pozytyw B. Negatyw C. Negatyw emulsją w dół 

Uwaga:

Ustawienia emulsji i naświetlenia obrazka w oknie dialogowym Drukuj, zastępują wszelkie, sprzeczne z nimi ustawienia sterownika drukarki. Ustawienia drukowania należy określać zawsze w oknie dialogowym Drukuj.

Określanie emulsji

  1. Wybierz opcję Kompozytowy-skala szarości lub opcję rozbarwienia z menu Kolor w sekcji Wyjście okna dialogowego Drukuj.
  2. Z menu Odbij wybierz jedną z następujących opcji:

    Brak (wartość domyślna)

    Nie wprowadza żadnych zmian w orientacji obszaru obrazowania. Tekst obrazka będzie czytelny, gdy klisza będzie ułożona warstwą światłoczułą do góry.

    Pozioma

    Odbija obszar obrazowania wzdłuż osi poziomej, co daje efekt lustrzanego odbicia.

    Pionowa

    Odbija obszar obrazowania wzdłuż osi pionowej, tak aby był odwrócony do góry nogami.

    W pionie i w poziomie

    Obszar drukowalny jest „odbijany” względem osi poziomej i pionowej, co sprawia, że widać odbicie lustrzane tekstu. Tekst jest czytelny, gdy patrzy się na pustą stronę nośnika (a nie na stronę światłoczułą). Obrazy wydrukowane na kliszy są często drukowane z opcją Poziomo i pionowo.

Określanie ekspozycji obrazu

  1. Wybierz opcję Kompozytowy-skala szarości lub opcję rozbarwienia z menu Kolor w sekcji Wyjście okna dialogowego Drukuj.
  2. Zaznacz opcję Negatyw lub usuń jej zaznaczenie.

Sprawdzanie ustawień rozbarwień i dokumentu

Obszar Podsumowanie w oknie dialogowym Drukuj zawiera zestawienie informacji o zarządzaniu kolorem oraz o rozmiarach znaczników drukarskich i spadu w dokumencie. Panel ten informuje również, czy włączone zostało zalewkowanie.

Przed wydrukowaniem lub przekazaniem dokumentu do drukarni można również przeprowadzić dokładną weryfikację.

Próba rozbarwień

Próba na papierze pozwala sprawdzić, czy kolory zostaną wydrukowane na odpowiednich rozbarwieniach, natomiast próba ekranowa umożliwia obejrzenie, jak kolory dokumentu będą wyglądać po wydrukowaniu na danym urządzeniu wyjściowym.

Uwaga:

Chociaż żadna próba nie odwzoruje dokładnie wyglądu ostatecznego wydruku, można znacznie zwiększyć dokładność prób, kalibrując wszystkie urządzenia użyte przy tworzeniu dokumentu (np. skanery, monitory i drukarki). Jeżeli urządzenia są skalibrowane, to system zarządzania kolorami pomoże zagwarantować przewidywalne i spójne kolory.

Próba na papierze sprawdza, czy spełnią się oczekiwania co do ostatecznego wyglądu rozbarwień, a także pomaga drukarzowi zweryfikować, czy wydruk jest prawidłowy. Należy pamiętać o drukowaniu prób na drukarce postscriptowej; nie można wiarygodnie sprawdzić rozbarwień, drukując na drukarce bez obsługi PostScriptu.

Uwaga:

Dla zapewnienia prawidłowego wydruku pliku warto zapisać rozbarwienia w pliku postscriptowym, przekonwertować ten plik na format Acrobat 8 PDF, używając programu Acrobat Distiller, a następnie wyświetlić dokument PDF w programie Acrobat. Oglądając tak uzyskany dokument PDF w programie Acrobat, można szczegółowo zbadać na ekranie jakość druku postscriptowego.

Sporządzanie rozbarwień w procesorze RIP

Aby sporządzić rozbarwienia w procesorze RIP, niezbędny jest następujący sprzęt i oprogramowanie.

  • Plik PPD, który obsługuje rozbarwianie w procesorze RIP.

  • Dowolne urządzenie wyjściowe PostScript 3, lub urządzenie wyjściowe PostScript Level 2, którego procesor RIP obsługuje rozbarwianie. Jeżeli dokument zawiera bichromie z programu Photoshop 5.0 lub nowszej wersji, do sporządzenia rozbarwień w procesorze RIP niezbędne jest urządzenie obsługujące język PostScript 3.

Uwaga:

Niektóre naświetlarki są wyposażone w oprogramowanie, które umożliwia im wykonywanie takich zadań dotyczących rozbarwień, jak: definiowanie zalewek, łamanie, samo rozbarwianie i zastępowanie ustawień OPI. W takich wypadkach pracownicy drukarni mogą wymagać raczej dostarczenia kompozytowego pliku PostScript dokumentu w postaci przygotowanej do utworzenia rozbarwień, niż dostarczenia pliku PostScript ze wstępnie utworzonymi rozbarwieniami.

  1. Jeżeli istnieje styl z odpowiednimi ustawieniami rozbarwień, wybierz go z menu Ustawienie drukowania na górze okna dialogowego Drukuj.
  2. Wykonaj jedną z następujących czynności:
    • Aby drukować na urządzenie wyjściowe, wybierz to urządzenie z menu Drukarka.

    • Aby wydrukować na plik, wybierz polecenie Plik PostScript® z menu Drukarka. Następnie wybierz plik PPD, który obsługuje to urządzenie wyjściowe.

  3. Kliknij panel Ogólne i wybierz strony do rozbarwień.
  4. Kliknij panel Wyjście i wykonaj jedną z następujących czynności:
    • Aby drukować na urządzeniu wyjściowym, wybierz opcję Rozbarwienia, co pozwoli sporządzić rozbarwienia w programie InDesign.

    • Aby drukować do pliku, wybierz albo opcję Rozbarwienia, albo opcję Rozbarwienia w procesorze RIP, co pozwoli zapisać ustawienia rozbarwień w kompozytowym pliku PostScript do przetworzenia przez procesor RIP.

    Uwaga:

    Aby użyć mechanizmu zalewkowania Adobe In-RIP, trzeba posługiwać się rozbarwieniami na poziomie procesora RIP, a nie na poziomie aplikacji. W przeciwnym razie funkcje zalewkowania nie będą miały dostępu do wszystkich kolorów na raz i zalewkowanie nie zostanie przeprowadzone.

  5. Kliknij panel Grafika i wykonaj następujące czynności:
    • Z menu Wyślij dane wybierz Wszystko.

    • Z menu Pobierz wybierz Wszystko lub Podzbiór, chyba że czcionki będą wstawiane później (np. w procesorze RIP lub w aplikacji do post-processingu).

    • Z menu PostScript® wybierz poziom języka PostScript obsługiwany przez urządzenie wyjściowe: Level 2 lub Level 3.

  6. Kliknij panel Zaawansowane i wykonaj następujące czynności:
    • Aby podczas druku zastąpić w osadzonych plikach EPS grafikę o niskiej rozdzielczości wersjami w wysokiej rozdzielczości, należy sprawdzić, czy podczas umieszczania obrazu EPS w dokumencie InDesign zaznaczono opcję Wczytaj łącza osadzonego obrazu OPI, a następnie zaznaczyć opcję Zastępowanie obrazu OPI w obszarze Zaawansowane okna dialogowego Drukuj.

    • Aby pomijać poszczególne typy grafiki do późniejszego zastąpienia przez serwer OPI, zaznacz opcję Pomiń dla OPI.

    • W sekcji Styl spłaszczania przezroczystości wybierz opcję [Wysoka rozdzielczość] lub własny styl z ustawieniami wysokiej rozdzielczości, jeżeli jest dostępny.

  7. Ustaw pozostałe opcje druku.
  8. Wykonaj jedną z następujących czynności:
    • Aby wydrukować na urządzenie wyjściowe, kliknij przycisk Drukuj.

    • Aby wydrukować do pliku, kliknij przycisk Zapisz, po czym zaakceptuj domyślną nazwę pliku lub wpisz inną. Następnie jeszcze raz kliknij przycisk Zapisz.

Uwaga:

Po utworzeniu rozbarwień dokumentu InDesign, ustawienia wybrane w oknie dialogowym Drukuj są zapisywane z rozbarwionym plikiem. Plik ten zachowuje ustawienia rozbarwień, informacje PPD oraz konwersję kolorów określone w oknie dialogowym Drukuj.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online