W tym artykule omówiono sposób obsługi różnych języków tworzenia serwisów WWW w programie Dreamweaver.

Najpopularniejszymi językami programowania używanymi do projektowania i kodowania funkcjonalnych serwisów WWW są: HTML, HTML5 i CSS (do tworzenia „frontonu”) oraz PHP, JavaScript, Java i jQuery (do programowania funkcji „zaplecza”).

Wygląd całego serwisu WWW (na przykład używane w nim czcionki i kolory) można zaprojektować za pomocą stylów CSS. Następnie można skorzystać z języka HTML, aby wstawić obrazy, tekst, filmy, formularze i inną zawartość, tworząc z niej spójną stronę WWW.

Korzystając z języków CSS i HTML, można zbudować serwis statyczny. Jednak większość serwisów WWW wymaga użycia pewnych funkcji interaktywnych (na przykład po to, aby umożliwić klientom wypełnienie formularza lub dokonanie płatności) oraz bazy danych, w której będą przechowywane wszystkie dane serwisu.

Aby utworzyć te kanały wymiany informacji w systemach zaplecza, trzeba skorzystać z języka programowania przetwarzanego na serwerze (np. PHP), który będzie komunikować się z bazą danych.

Języki programowania obsługiwane przez program Dreamweaver

Oprócz możliwości edycji kodu, program Adobe Dreamweaver udostępnia różne funkcje, takie jak uzupełnianie kodu, aby ułatwić programowanie w następujących językach:

  • HTML
  • PHP
  • XHTML
  • CSS
  • JavaScript
  • ColdFusion Markup Language (CFML)

Właściwości specyficzne dla innych języków, takich jak Perl, nie są obsługiwane w programie Dreamweaver. Oznacza to, że można na przykład tworzyć i edytować pliki w języku Perl, ale automatyczne uzupełnianie kodu nie jest dostępne.

Automatyczna modyfikacja kodu

Można ustawić opcje, które będą instruowały program Dreamweaver, jak ma automatycznie przebudowywać ręcznie napisany kod w zależności od ustalonych kryteriów. Jednak kod nie jest przebudowywany, chyba że włączysz opcje przebudowywania lub wykonasz jakąś czynność, która zmieni kod. Program Dreamweaver nie zmienia na przykład spacji ani wielkości liter atrybutów, chyba że zastosujesz polecenie Zastosuj formatowanie źródła.

Domyślnie włączonych jest kilka opcji przebudowywania kodu.

Możliwości edycji roundtrip kodu HTML w programie Dreamweaver pozwalają przenosić dokumenty tam i z powrotem pomiędzy edytorem tekstowym HTML i programem Dreamweaver przy minimalnych zmianach w treści i strukturze oryginalnego kodu źródłowego dokumentu HTML. Te możliwości obejmują następujące funkcje:

  • Wykorzystanie edytora innej firmy do edycji bieżącego dokumentu.

  • Domyślnie program Dreamweaver nie wprowadza zmian w kodzie utworzonym lub edytowanym w innym edytorze HTML, nawet jeśli ten kod jest nieprawidłowy, chyba że włączysz opcje przebudowywania kodu.

  • Program Dreamweaver nie zmienia znaczników, których nie rozpoznaje — włączając w to znaczniki XML — ponieważ nie posiada kryteriów oceny ich poprawności. Jeśli nierozpoznany znacznik nakłada się na inny (np. <MyNewTag><em>text</MyNewTag></em>), program Dreamweaver oznacza go jako błąd, ale nie przebudowuje kodu.

  • Opcjonalnie można ustawić program Dreamweaver tak, aby podświetlał na żółto nieprawidłowy kod w widoku Kod. Kiedy zaznaczyć podświetlaną sekcję, Inspektor właściwości wyświetla informacje w jaki sposób można poprawić błąd.

Kod XHTML

Program Dreamweaver generuje nowy kod XHTML i czyści istniejący kod XHTML tak, aby spełnić większość wymagań specyfikacji XHTML. Zapewnia także narzędzia potrzebne do spełnienia pozostałych wymagań XHTML.

Uwaga:

Niektóre z wymagań są także potrzebne w różnych wersjach HTML.

Następująca tabela opisuje wymagania XHTML, które program Dreamweaver spełnia automatycznie:

Wymagania XHTML

Działania, które podejmuje program Dreamweaver

Przed elementem będącym korzeniem XML w dokumencie musi się znajdować deklaracja DOCTYPE, odnosząca się do jednego z trzech dokumentów Document Type Definition (DTD) dla XHTML (ścisła, przejściowa oraz przeznaczona do obsługi ramek).

Dodaje deklarację XHTML DOCTYPE do dokumentu XHTML:

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">

Lub, jeżeli dokument XHTML jest układem ramek:

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">

Element będący korzeniem dokumentu musi być html i element html musi określać przestrzeń nazw XHTML.

Dodaje atrybut namespace do elementu html jak w przykładzie:

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">

Standardowy dokument musi mieć elementy strukturalne head, title i body. Standardowy dokument z ramkami musi mieć elementy strukturalne head, title i frameset.

Standardowy dokument zawiera elementy strukturalne head, title i body. Standardowy dokument z układem ramek zawiera elementy strukturalne head, title i frameset.

Wszystkie elementy dokumentu muszą być prawidłowo zagnieżdżone:

<p>To jest zły <i>przykład.</p></i> <p>To jest <i>dobry przykład.</i></p>

Generuje prawidłowo zagnieżdżony kod i w trakcie czyszczenia kodu XHTML poprawia zagnieżdżenia w kodzie, który nie został wygenerowany przez program Dreamweaver.

Wszystkie nazwy elementów oraz atrybutów muszą być pisane małymi literami.

Wymusza, że nazwy elementów i atrybuty HTML są pisane małymi literami w kodzie XHTML, który generuje i podczas czyszczenia XHTML, niezależnie od atrybutów znacznika oraz preferencji ustawienia wielkości liter atrybutów.

Każdy element musi mieć zamykający znacznik, chyba że jest zdeklarowany w DTD jako EMPTY.

Wstawia zamykający znacznik w kodzie, który generuje oraz w czasie czyszczenia XHTML.

Puste elementy muszą mieć zamykający znacznik lub otwierający znacznik musi się kończyć znakiem />. Na przykład kod <br> nie jest prawidłowy; prawidłowa forma to <br></br> lub <br/>. Następujące elementy są puste: area, base, basefont, br, col, frame, hr, img, input, isindex, link, meta i param.

Dla zapewnienia zgodności wstecz z przeglądarkami, które nie obsługują XML, trzeba wstawić spację przez sekwencją /> (na przykład <br />, a nie <br/>).

Wstawia puste elementy ze spacją przed zamykającym ukośnikiem w pustych znacznikach, które sam generuje oraz podczas czyszczenia XHTML.

Atrybuty nie mogą być zminimalizowane, na przykład <td nowrap> nie jest prawidłowy; prawidłowa forma to <td nowrap="nowrap">.

Dotyczy to następujących atrybutów: checked, compact, declare, defer, disabled, ismap, multiple, noresize, noshade, nowrap, readonly oraz selected.

Wstawia pełną parę atrybut-wartość w kodzie, który generuje oraz w czasie czyszczenia XHTML.

Uwaga: Jeżeli przeglądarka HTML nie obsługuje HTML 4, może nieprawidłowo zinterpretować te wartości logiczne, kiedy pojawią się po raz pierwszy w swojej pełnej formie.

Wszystkie atrybuty muszą być zamknięte w znakach cudzysłowu.

Wstawia znaki cudzysłowu w kodzie, który generuje oraz w czasie czyszczenia XHTML.

Następują elementy muszą mieć atrybut id jak również atrybut name (nazwa): a, applet, form, frame, iframe, img oraz map. Na przykład kod <a name="intro">Introduction</a> nie jest prawidłowy; prawidłowa forma to

<a id="intro">Introduction</a> lub <a id="section1" name="intro"> Introduction</a>.

Ustawia atrybuty name i id na tę samą wartość, gdy atrybut name jest ustawiany w Inspektorze właściwości w kodzie, który program Dreamweaver generuje, oraz podczas czyszczenia XHTML.

Atrybuty z wartościami o typach wyliczeniowych muszą mieć wartości pisane małymi literami.

Typy wyliczeniowe są to wartości wybrane z określonej listy dopuszczalnych wartości. Na przykład atrybut align ma następujące dopuszczalne wartości: center, justify, left oraz right.

Wymusza, aby wartości typów wyliczeniowych były pisane małymi literami w kodzie, który sam generuje oraz podczas czyszczenia XHTML.

Wszystkie elementy skryptu i stylu muszą mieć atrybut type.

(Atrybut type elementu script jest wymagany począwszy do wersji 4 specyfikacji HTML, kiedy atrybut language zaprzestał być używany).

Ustawia atrybuty type i language w elementach script oraz atrybut type w elementach style w kodzie, który sam generuje oraz podczas czyszczenia XHTML.

Wszystkie elementy img oraz area muszą mieć atrybut alt.

Ustawia te atrybuty w kodzie, który sam generuje oraz, podczas czyszczenia XHTML, raportuje o brakujących atrybutach alt.

Wyrażenia regularne

Wyrażenia regularne są to wzorce opisujące kombinacje znaków w tekście. Używaj ich przy wyszukiwaniu w kodzie wyrażeń takich jak linie zaczynające się od ‘var’ i wartości atrybutu, które zawierają liczbę.

Następująca tabela zawiera listę znaków specjalnych w wyrażeniach regularnych, ich znaczenie oraz przykłady wykorzystania. Aby wyszukać tekst zawierający jeden z tych specjalnych znaków wymienionych w tabeli, należy poprzedzić znak specjalny znakiem ukośnika pochylonego w prawo. Na przykład aby wyszukać gwiazdkę w zdaniu obowiązują określone warunki*, należy użyć następującej postaci wzorca wyszukiwania: warunki\*. Jeżeli znak gwiazdki nie będzie poprzedzony ukośnikiem, znajdziesz wszystkie wystąpienia słowa „warunki” (jak również wszystkie słowa „warunkii” czy „warunkiii”, a nie te, za którymi następuje gwiazdka.

Znak

Pasuje

Przykład

^

Początek danych wejściowych lub linii.

^T pasuje do „T” w „Ten piękny świat” ale nie do „Chata Wuja Toma”

$

Koniec danych wejściowych lub linii.

h$ pasuje do „h” w „naukach” ale nie do „niechciane”

*

Poprzedni znak występuje 0 lub więcej razy.

um* pasuje do „um” w „rum”, „umm” w „yummy” i „u” w „duży”

+

Poprzedni znak występuje 1 lub więcej razy.

um+ pasuje do „um” w „rum”, „umm” w „yummy”, ale nie do „u” w „duży”

?

Znak poprzedzający co najwyżej raz (co oznacza, ze znak poprzedzający jest opcjonalny).

st?on pasuje do „son” w „Johnson” i „ston” w „Johnston” ale nie pasuje do niczego w „Appleton” lub „tension”

.

Dowolny pojedynczy znak za wyjątkiem nowej linii.

.an pasuje do „ran” oraz „can” w zdaniu „bran muffins can be tasty”

x|y

Albo x albo y.

FF0000|0000FF pasuje do „FF0000” w bgcolor=”#FF0000” lub „0000FF’” w font color=”#0000FF”

{n}

Dokładnie n wystąpień znaku poprzedzającego.

o{2} pasuje do „oo” w „loom” i do dwóch pierwszych wystąpień znaku o w „mooooo”, ale nie pasuje do niczego w „money”

{n,m}

Co najmniej n, a co najwyżej m wystąpień znaku poprzedzającego.

F{2,4} pasuje do „FF” w “#FF0000” i do pierwszych czterech F w #FFFFFF

[abc]

Dowolny z tych znaków znajdujących się w nawiasach. Określa zakres znaków za pomocą myślnika (na przykład [a-f] to równoważność [abcdef]).

[e-g] pasuje do „e” w „bed”, „f” w „folly” oraz „g” w „guard”

[^abc]

Dowolny znak nie zamknięty w nawiasach. Określa zakres znaków za pomocą myślnika (na przykład [^a-f] to równoważność [^abcdef]).

[^aeiou] początkowo pasuje do „r” w „orange”, „b” w „book” oraz „k” w „eek!”

\b

Ogranicznik słowa (taki jak spacja lub znak końca wiersza).

\bb pasuje do „b” w „book”, ale nie pasuje do niczego „goober” lub „snob”

\B

Cokolwiek innego nic z ogranicznik słowa.

\bb pasuje do „b” w „book”, ale nie pasuje do niczego w „goober” lub „snob”

\d

Dowolna cyfra. Równorzędne z [0-9].

\d pasuje do „3” w „C3PO” i „2” w „apartment 2G”

\D

Dowolny znak nie będący cyfrą. Równorzędne z [^0-9].

\D pasuje do „S” w „900S” i „Q” w „Q45”

\f

Nowa strona.

\n

Nowy wiersz.

\r

Powrót karetki.

\s

Dowolny odstęp, włączając w to spację, tabulator, znak nowej strony oraz nowego wiersza.

\sbook pasuje do „book” w „blue book”, ale nie pasuje do niczego w „notebook”

\S

Dowolny pojedynczy znak nie będący odstępem.

\Sbook pasuje do „book” w „notebook”, ale nie pasuje do niczego w „blue book”

\t

Tabulator.

\w

Dowolny znak alfanumeryczny, włączając w to podkreślenie. Równorzędne do [A-Za-z0-9_].

b\w* pasuje do „barking” w „the barking dog” oraz zarówno do „big”, jak i do „black” w „the big black dog”

\W

Dowolny znak nie będący znakiem alfanumerycznym. Równorzędne do [A-Za-z0-9_].

\W pasuje do „&” w „Jake&Mattie” oraz „%” w „100%”

Control+Enter lub Shift+Enter (Windows) lub Control+ Return lub Shift+Return lub Command+ Return (Macintosh)

Znak Return. Upewnij się, że wyłączono opcję Ignoruj różnice w odstępach, kiedy tego poszukujesz, chyba że nie używasz wyrażeń regularnych. Zwróć uwagę, że to pasuje do pojedynczego znaku, a nie do ogólnego pojęcia znaku końca linii, to znaczy nie pasuje do znacznika <br> lub <p>. Znaki końca linii pojawiają się w widoku Projekt jako spacje, a nie jako zakończenia linii.

Wykorzystaj nawiasy, aby ustawić grupowanie w wyrażeniach regularnych, do, których się będzie można później odwoływać. Następnie użyj w polu Zamień na wyrażeń $1, $2, $3 i tak dalej, aby odwołać się do pierwszej, drugiej, trzeciej i następnej grupy nawiasów.

Uwaga:

Aby odwołać się do grup nawiasów w polu tekstowym Szukaj, użyj zamiast $1, $2, $3 wyrażeń \1, \2, \3.

Na przykład wyszukanie ciągu (\d+)\/(\d+)\/(\d+) i zamiana go na $2/$1/$3 zamienia miejscami dzień i miesiąc w dacie oddzielanej znakami ukośnika, co jest równoważne zamianie z amerykańskiego na europejski styl formatowania daty.

Kod zachowania serwerowego

Podczas tworzenia dynamicznej strony i wyboru zachowania serwerowego z panelu Zachowania serwerowe program Dreamweaver wstawia jeden lub wiele bloków kodu na stronę, aby zachowanie serwerowe mogło działać.

Jeśli kod w bloku kodu zostanie zmieniony ręcznie, nie można będzie używać takich paneli, jak Wiązania oraz Zachowania serwerowe w celu zmiany zachowania serwerowego. Program Dreamweaver szuka określonych wzorców w kodzie strony, aby wykryć zachowanie serwerowe i wyświetlić je w panelu Zachowanie serwerowe. Jeśli blok kodu zostanie zmieniony w dowolny sposób, program Dreamweaver nie będzie mógł wykrywać zachowania serwerowego i wyświetlać go w panelu Zachowania serwerowe. Jednak zachowanie serwerowe cały czas istnieje na stronie i można je edytować w środowisku edycji kodu programu Dreamweaver.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online