Aby podejmować optymalne decyzje w zakresie drukowania, musisz zrozumieć podstawowe zasady drukowania, włączając w to jak na wygląd kompozycji na wydruku wpływa rozdzielczość drukarki lub kalibracja i rozdzielczość monitora. Okno dialogowe Drukuj w programie Illustrator jest tak zaprojektowane, aby pomóc w obiegu pracy drukowania. Każdy zestaw opcji w tym oknie dialogowym jest tak zorganizowany, aby przeprowadzić przez proces drukowania.

Kompozyt jest wydrukiem kompozycji umieszczonym na jednej stronie, pokrywającym się z jej obrazem w oknie ilustracji. Kompozyty są używane także do tworzenia prób całych storn, sprawdzania rozdzielczości obrazu oraz sprawdzania kompozycji pod względem poprawności wydruku (np. błędów Postscriptu).

  1. Wybierz polecenie Plik > Drukuj.
  2. Zaznacz drukarkę w menu Drukarka. Aby wydrukować do pliku zamiast na drukarce, zaznacz opcję Plik Adobe PostScript® lub Adobe PDF.
  3. Wybierz jedną z następujących opcji obszaru roboczego:
    • Aby wydrukować wszystko na jednej stronie, wybierz Ignoruj obszary robocze.

    • Aby wydrukować każdy obszar roboczy oddzielnie, odznacz Ignoruj obszary robocze i wybierz, czy chcesz wydrukować wszystkie obszary robocze (Wszystkie), czy tylko określony przedział, na przykład 1–3.˜

  4. Zaznacz opcję Wyjście, w lewej części okna dialogowego Drukuj i upewnij się, że zaznaczony jest tryb Kompozyt.
  5. Ustaw dodatkowe opcje drukowania.
  6. Kliknij przycisk Drukuj.

    Uwaga:

    Jeśli dokument posiada warstwy, wybierz warstwy przeznaczone do druku. Wybierz polecenie Plik > Drukuj i zaznacz opcję z menu Drukuj warstwy: Tylko widoczne i drukowalne warstwy, Tylko widoczne warstwy lub Wszystkie warstwy. Film przedstawiający tworzenie obszarów drukowania można obejrzeć na stronie internetowej www.adobe.com/go/vid0213_pl.

Zastrzeganie druku kompozycji

Panel Warstwy umożliwia i ułatwia drukowanie różnych wersji kompozycji. Na przykład, dla celów korektorskich można wydrukować tylko obiekty tekstowe kompozycji. Użytkownicy mogą też umieszczać w kompozycjach elementy niedrukowalne zawierające na przykład „robocze” informacje.

  • Aby uniemożliwić wyświetlanie kompozycji w oknie dokumentu oraz jej drukowanie i eksportowanie, ukryj odpowiednie elementy w panelu Warstwy.
  • Aby uniemożliwić drukowanie kompozycji, ale zezwolić na jej wyświetlanie i eksportowanie, kliknij dwukrotnie na nazwie warstwy w panelu Warstwy. W oknie dialogowym Opcje warstwy, usuń zaznaczenie opcji Drukuj i kliknij OK. Nazwa warstwy w panelu Warstwy zostanie wyświetlona kursywą.
  • Aby utworzyć kompozycję, której nie będzie można drukować ani eksportować, ale będzie można wyświetlać w obszarze ilustracji, w oknie dialogowym Opcje warstwy zaznacz opcję Szablon.

Uwaga:

Możesz też w swoim dokumencie określić kilka obszarów ilustracji, a następnie wybrać jeden obszar do oddzielnego drukowania w oknie dialogowym Drukuj. Drukowana jest tylko kompozycja znajdująca się w obrębie obszaru ilustracji. Film przedstawiający definiowanie kadrowania obszarów ilustracji można obejrzeć na stronie internetowej http://www.adobe.com/go/lrvid4016_ai_pl.

Poszczególne zestawy opcji — od opcji z grup Ogólne do opcji z grupy Podsumowanie — mają na celu ułatwienie drukowania. Aby wyświetlić zestaw opcji, zaznacz jego nazwę, umieszczoną w lewej części okna dialogowego. Wiele opcji jest już ustawione przez profil startowy, wybrany podczas otwierania dokumentu.

Ogólne

Określają rozmiar i orientację strony, liczbę wydrukowanych stron, skalowanie kompozycji, opcje dzielenia na mniejsze strony oraz warstwy przeznaczone do druku.

Znaczniki i spady

Zaznaczają znaczniki drukarki i tworzą spady.

Wyjście

Tworzy rozbarwienia kolorów.

Grafika

Określają opcje drukowania dla ścieżek, czcionek, plików PostScript, gradientów, siatek i przejść.

Zarządzanie kolorem

Wybiera profil i metodę konwersji kolorów dla drukowania.

Zaawansowany

Kontrolują zasady spłaszczania (lub możliwej rasteryzacji) kompozycji wektorowej podczas drukowania.

Podsumowanie

Wyświetla i zapisuje podsumowanie opcji drukowania.

Zmiana położenia kompozycji na stronie

Podgląd obrazka z oknie dialogowym Drukuj wyświetla położenie kompozycji na stronie.

  1. Wybierz polecenie Plik > Drukuj.
  2. Wykonaj jedną z następujących czynności:
    • Przeciągnij kompozycję w podglądzie na dolny lewy narożnik okna dialogowego.

    • Kliknij kwadrat lub strzałkę ikony Umieszczanie i określ punkt zerowy dla wyrównania kompozycji na stronie. Wpisz wartości dla współrzędnej X i Y, doprecyzowując położenie kompozycji.

      Wskazówka: aby przenieść obszar drukowalny bezpośrednio na obszar kompozycji, przeciągnij okno ilustracji kursorem narzędzia Dzielenie wydruku na mniejsze strony. Podczas przeciągania, narzędzie Dzielenie wydruku na mniejsze strony zachowuje się tak, jakby strona była przesuwana od lewego dolnego rogu. Strona może zostać przeniesiona w dowolne miejsce obszaru ilustracji; natomiast każda część strony wykraczająca poza granice obszaru drukowalnego nie jest drukowana.

Gdy tworzony jest dokument z kilkoma obszarami roboczymi, można go drukować na wiele sposobów. Obszary robocze można zignorować i wydrukować wszystko na jednej stronie (jeśli obszary robocze wykraczają poza granice strony, niezbędne może być podzielenie jej na mniejsze strony). Można też wydrukować każdy obszar roboczy na osobnej stronie. Drukując obszary robocze na osobnych stronach, możesz wybrać, czy chcesz wydrukować wszystkie obszary robocze, czy tylko pewien ich przedział.

  1. Wybierz polecenie Plik > Drukuj.

  2. Wykonaj jedną z następujących czynności:

    • Aby wydrukować wszystkie obszary robocze na oddzielnych stronach, wybierz Wszystkie. Listę wszystkich stron możesz zobaczyć na obszarze podglądu w lewym dolnym rogu pola dialogowego.

    • Aby wydrukować podzbiór obszarów roboczych jako osobne strony, wybierz Zakres i wskaż obszary robocze, które mają zostać wydrukowane.

    • Aby wydrukować kompozycję na wszystkich obszarach roboczych razem na pojedynczej stronie, wybierz Ignoruj obszary robocze. Jeśli kompozycja wykracza poza granice strony, możesz ją podzielić na kilka stron lub przeskalować.

  3. Jeśli chcesz, określ inne opcje drukowania i kliknij Drukuj.

Automatyczne obracanie obszarów roboczych na potrzeby drukowania

W programie Illustrator wszystkie obszary robocze w dokumencie mogą automatycznie obracać się, aby umożliwiać drukowanie na wybranym rozmiarze nośnika. Zaznacz pole wyboru opcji Automatyczne obracanie w oknie dialogowym Drukuj, aby włączyć automatyczne obracanie dokumentów programu Illustrator. W przypadku dokumentów utworzonych w programie Illustrator Automatyczne obracanie jest włączone domyślnie.

Na przykład, pomyśl o dokumencie mającym zarówno poziomy (szerokość jest większa niż wysokość), jak i pionowy (wysokość jest większa niż szerokość) rozmiar nośnika. W przypadku wybrania rozmiaru nośnika jako Orientacja pionowa w oknie dialogowym Drukuj wszystkie poziomie obszary robocze będą obracane, tak aby umożliwić wydruk na nośnikach pionowych.

Uwaga:

Gdy zaznaczona jest opcja Automatyczne obracanie, nie można zmienić orientacji strony.

Dzielenie kompozycji na kilku stronach

Jeśli drukujesz kompozycję z pojedynczego obszaru roboczego (lub zignorowanych obszarów roboczych), które nie mieści się na pojedynczej stronie, możesz ją podzielić na mniejsze strony. Jeśli Twój dokument zawiera większą ilość obsz

  1. Wybierz polecenie Plik > Drukuj.
  2. Wybierz opcję podziału:

    Uwaga:

    Jeśli Twój dokument zawiera większą ilość obszarów roboczych, najpierw zaznacz Ignoruj obszary robocze lub określ 1 stronę w opcji Zakres, a następnie wybierz opcję Zmieść na stronie.

    Pełne strony

    Dzieli obszar roboczy na pełne strony w rozmiarze nośnika do wydruku.

    Obszary obrazu

    Dzieli obszar roboczy na strony w oparciu o rozmiar obrazu obsługiwany przez wybrane urządzenie. Opcja ta jest przydatna przy drukowaniu kompozycji większej od rozmiaru obsługiwanego przez wybrane urządzenie, ponieważ pozwala na złożenie wydrukowanych fragmentów w oryginalnie większą kompozycję.

  3. (Opcjonalnie) Po zaznaczeniu opcji Sąsiadujące pełne strony, określ opcję Nachodzenie i podaj wielkość nachodzenia na siebie stron.

Skalowanie dokumentu do drukowania

Jeśli rzeczywiste wymiary kompozycji są większe niż wymiary papieru, a więc kompozycja nie mieści się na papierze, można ją przeskalować – symetrycznie bądź asymetrycznie. Skalowanie asymetryczne jest przydatne na przykład wówczas, gdy drukuje się na kliszy do zastosowania na maszynie fleksograficznej: Jeśli wiadomo, w jakim położeniu będzie ustawiona płyta offsetowa, skalowanie może zniwelować efekt 2 lub 3-procentowego rozciągnięcia płyty (które zwykle występuje). Skalowanie nie ma wpływu na rozmiary stron w dokumencie, zmienia jedynie wielkość kompozycji na wydruku.

  1. Wybierz polecenie Plik > Drukuj.
  2. Wykonaj jedną z następujących czynności:
    • Aby uniknąć skalowania, zaznacz opcję Nie skaluj.

    • Aby automatycznie skalować dokument tak, by dopasować jego wymiary do rozmiaru strony, zaznacz opcję Zmieść na stronie. Dokładny zakres skalowania (procent) zależy od wielkości obszaru drukowalnego, która jest zdefiniowana w zaznaczonym pliku PPD.

    • Aby aktywować pola tekstowe Szerokość i Wysokość, zaznacz opcję Własna. Wprowadź wartości procentowe od 1 do 1000 (zarówno dla wysokości, jak i dla szerokości). Usuń zaznaczenie przycisku ograniczenia proporcji , co spowoduje zmianę proporcji szerokości i wysokości dokumentu.

Zmiana rozdzielczości drukarki i liniatury rastra

Program Adobe Illustrator zapewnia najszybsze wydruki i najwyższą ich jakość, gdy jest stosowana domyślna rozdzielczość drukarki i liniatura rastra. Czasami jednak, może zaistnieć potrzeba zmiany rozdzielczości drukarki i liniatury rastra—na przykład wtedy, gdy są drukowane bardzo długie ścieżki krzywoliniowe, gdy drukowanie jest wolne lub gdy niektóre obiekty nie mają odpowiedniej rozdzielczości.

  1. Wybierz polecenie Plik > Drukuj.
  2. W części Drukarka zaznacz drukarkę PostScript, Plik Adobe PostScript® lub Adobe PDF.
  3. W lewej części okna dialogowego Drukuj wybierz opcję Wyjście.
  4. W części Rozdzielczość drukarki, zaznacz odpowiednią liniaturę rastra (lpi) i rozdzielczość drukarki (dpi).

Rozdzielczość drukarki jest mierzona w jednostkach dpi (określających liczbę kropek farby na cal). Większość drukarek laserowych ma rozdzielczość 600 dpi, a naświetlarki mają zwykle rozdzielczości równe lub większe niż 1200 dpi. Drukarki atramentowe nie drukują rzeczywistych punktów, ale natryskują mikroskopijne kropelki atramentu. Większość drukarek atramentowych ma przybliżoną rozdzielczość 300–720 dpi.

W przypadku drukowania na drukarce laserowej lub naświetlarni, zwróć także uwagę na liniaturę rastra. Liniatura rastra jest to liczba punktów rastra na cal, obowiązująca w przypadku drukowania obrazów w odcieniach szarości lub uzyskiwania rozbarwień. Liniatura rastra mierzona jest w liniach na cal (lpi) — czyli liniach komórek na cal rastra.

Duża liniatura rastra (np. 150 lpi) rozmieszcza punkty blisko siebie, tworząc w druku dokładnie wyrenderowany obraz. Niska liniatura rastra (60 lpi do 85 lpi) umieszcza punkty dalej od siebie, tworząc obraz mniej dokładny. Wielkość punktów określana jest także przez liniaturę rastra. Duża liniatura wyznacza małe punkty, mała liniatura - duże. Najważniejszym czynnikiem branym pod uwagę przy wyborze odpowiedniej liniatury rastra jest rodzaj maszyny drukarskiej, na której będzie drukowana kompozycja. Należy zapytać w drukarni o dokładne parametry rastra urządzenia drukującego i dostosować się do nich.

Pliki PPD dla naświetlarek o dużej rozdzielczości oferują szeroki zakres możliwych liniatur rastra wraz z odpowiednimi parametrami rozdzielczości naświetlarek. Pliki PPD dla drukarek o niższej rozdzielczości dysponują zazwyczaj kilkoma możliwościami liniatur rastra, a ich liniatury są zazwyczaj mniej dokładne (od 53 lpi do 85 lpi). Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że mniejsze liniatury rastra dają optymalne wyniki przy drukowaniu kompozycji na drukarkach o małych rozdzielczościach. Dokładniejsza liniatura (100 lpi) obniża jakość obrazu drukowanego na drukarce o niskiej rozdzielczości. Dzieje się tak, ponieważ zwiększenie liniatury przy danej rozdzielczości pociąga za sobą zmniejszenie liczby odtwarzanych kolorów.

Uwaga:

W przypadku niektórych naświetlarek i drukarek laserowych są stosowane inne technologie rasteryzowania niż raster półtonowy. Jeżeli obraz jest drukowany na drukarce nie tworzącej półtonów, należy porozumieć się z biurem obsługi klienta lub skorzystać z dokumentacji drukarki, aby uzyskać informacje dotyczące zalecanej rozdzielczości.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online