Ustawianie interlinii

Pionowy odstęp między wierszami tekstu nazywany jest interlinią (odstęp między linijkami tekstu). Interlinię mierzy się od linii bazowej jednego wiersza tekstu do linii bazowej wiersza ponad nim. Linia bazowa to niewidoczna linia wyznaczająca położenie większości liter.

Domyślna opcja automatycznej interlinii ustawia ją na 120% rozmiaru kroju czcionki (na przykład, 12-punktowa interlinia dla 10-punktowej czcionki). Jeśli używana jest funkcja automatycznej interlinii, jej wartość – ujęta w nawiasy – jest wyświetlana w menu Interlinia, w panelu Typografia. Aby zmienić domyślną interlinię, wybierz opcję Justowanie w panelu Akapit i wpisz wartość procentową z przedziału od 0 do 500.

Domyślnie interlinia jest atrybutem znaku, co oznacza, że w jednym akapicie można zastosować różne wartość interlinii. Największa wartość interlinii w danym wierszu tekstu określa interlinię całego tego wiersza.

Uwaga:

W przypadku poziomego tekstu azjatyckiego możesz określić sposób pomiaru interlinii: od linii bazowej do linii bazowej albo od górnej krawędzi jednego wiersza do górnej krawędzi drugiego.

  1. Zaznacz znaki lub obiekty tekstowe, które mają zostać zmienione. Jeśli nie zostanie zaznaczony żaden tekst, interlinia będzie stosowana do każdego nowego tekstu.
  2. W panelu Typografia określ wartość opcji Interlinia  ( dla tekstu pionowego).

Przesunięcie linii bazowej

Przesunięcie linii bazowej umożliwia przeniesienie zaznaczonego znaku w górę lub w dół w odniesieniu do linii bazowej otaczającego tekstu. Opcja ta jest szczególnie użyteczna w przypadku ręcznego definiowania ułamków lub zmiany położenia znaków graficznych.

  1. Zaznacz znaki lub obiekty tekstowe, które mają zostać zmienione. Jeśli nie zostanie zaznaczony żaden tekst, przesunięcie będzie stosowane do każdego nowego tekstu.
  2. W panelu Typografia, ustaw opcję Przesunięcie linii bazowej. Wartości dodatnie przesuwają linię bazową znaku powyżej linii bazowej reszty wiersza. Wartości ujemne przesuwają ją poniżej linii bazowej wiersza.
    Tekst przy różnych wartościach opcji Przesunięcie linii bazowej
    Tekst przy różnych wartościach opcji Przesunięcie linii bazowej

Regulacja kerningu i światła

Kerning to proces zwiększania lub zmniejszania odstępu między konkretnymi parami znaków. Światło jest to procedura zmniejszania lub zwiększania odstępów między wszystkimi znakami w zaznaczonym tekście lub bloku tekstowym.

Uwaga:

Wartości kerningu i światła mają wpływ na tekst w języku japońskim, ale standardowo służą one do dopasowania elementów „aki” między znakami łacińskimi.

Procedurę kerningu można zautomatyzować na bazie kerningu metrycznego lub kerningu optycznego. Kerning metryczny (zwany także Auto-kerningiem) używa par kerningu, obecnych w większości czcionek. Pary kerningowe zawierają informacje o odstępach między poszczególnymi parami znaków. Niektóre z nich to: LA, P., To, Try, Ta, Tu, Te, Ty, Wa, WA, We, Wo, Ya i Yo. Program Photoshop domyślnie wykorzystuje kerning metryczny, a zatem podczas importowania lub wpisywania tekstu odstępy między powyższymi parami liter są określane automatycznie.

Niektóre czcionki zawierają wyczerpujące specyfikacje par kerningu. Jeżeli jednak czcionka zawiera tylko minimalne wbudowane funkcje kerningu, albo nie zawiera ich w ogóle, albo też jeżeli stosuje się dwa różne kroje lub rozmiary czcionki w słowach w jednym wierszu, przydatne może być zastosowanie opcji kerningu optycznego. Kerning optyczny polega na dostosowywaniu odstępów między sąsiednimi znakami na podstawie ich kształtów.

Opcje kerningu i światła
Opcje kerningu i światła

A. Tekst oryginalny B. Tekst po przeprowadzeniu kerningu optycznego C. Tekst z odręcznym kerningiem pomiędzy znakami W i a D. Tekst ze światłem E. Efekt zastosowania kerningu i światła 

Można także używać kerningu ręcznego, który doskonale nadaje się do regulowania odstępów między dwiema literami. Efekty światła i kerningu ręcznego kumulują się, można więc najpierw wyregulować odstępy między poszczególnymi parami liter, a następnie zagęścić lub rozszerzyć blok tekstu, nie naruszając względnych odstępów (efektów kerningu) między tymi literami.

Gdy umieścisz punkt wstawiania między dwoma literami, na palecie Typografia zostaną wyświetlone wartości kerningu. Wartości kerningu metrykowego i optycznego (albo zdefiniowane pary kerningu) pojawiają się w nawiasach. Podobnie, gdy zaznaczysz pewien wyraz lub pewną partię tekstu, na palecie Typografia zostaną wyświetlone wartości światła.

Kerning i światło mierzy się w 1/1000 fireta, jednostce miary względnej w stosunku do bieżącego rozmiaru pisma. W przypadku czcionki 6-punktowej 1 firet ma 6 punktów. W przypadku czcionki 10-punktowej jeden firet ma 10 punktów. Kerning i światło są ściśle powiązane z bieżącym rozmiarem kroju pisma.

Uwaga:

Wartości kerningu i światła mają wpływ na tekst w języku japońskim, ale standardowo służą one dopasowaniu elementów „aki” między znakami łacińskimi.

Dostosowywanie kerningu

  1. Wykonaj jedną z następujących czynności.
    • Aby użyć wbudowanej w czcionce informacji o kerningu dla zaznaczonych znaków, w panelu Typografia wybierz opcję kerningu: Automatyczny lub Metryczny.

    • Aby automatycznie dostosować odstępy między zaznaczonymi znakami na podstawie ich kształtów, przejdź do opcji Kerning w panelu Typografia i wybierz polecenie Optyczny.

    • Aby dostosować kerning odręcznie, umieść kursor pomiędzy dwoma znakami i podaj wybraną wartość dla opcji Kerning, w panelu Typografia. (Jeżeli zaznaczony jest zakres tekstu, ręczny kerning tekstu jest niewykonalny. Zamiast kerningu można użyć światła).

      Wskazówka: naciśnij klawisze Alt+strzałka w lewo/w prawo (Windows) lub Option+strzałka w lewo/w prawo (Mac OS), aby zmniejszyć lub zwiększyć kerning między dwoma znakami.

    • Aby wyłączyć kerning dla wybranych znaków, wybierz wartość 0 (zero) dla opcji Kerning w panelu Typografia.

      Inne: lista szybkich technik zaznaczania znajduje się w części „Skróty klawiaturowe” w sekcji Pomocy.

Dostosowywanie światła

  1. Zaznacz wybrany zakres znaków lub obiekt tekstowy.
  2. W panelu Typografia określ wartość opcji Światło.

Włączanie i wyłączanie szerokości ułamkowych

Domyślnie, między znakami oprogramowanie używa ułamkowych szerokości znaków. Znaczy to, że odległości między znakami są zmienne, a czasami stanowią jedynie ułamki pikseli.

W większości przypadków ułamkowe szerokości znaków poprawiają wygląd tekstu (jego czytelność). Należy jednak pamiętać, że dla tekstów o wielkości poniżej 20 punktów, wyświetlanych na monitorach, ułamkowe szerokości znaków mogą powodować zlewanie się tekstu lub nadmierne odstępy utrudniające czytanie.

Wyłączenie ułamkowych szerokości znaków powoduje korektę odstępów (stają się one wielokrotnościami całych pikseli), a ponadto zapobiega zlewaniu się małych znaków. Ustawienie ułamkowej szerokości znaków dotyczy wszystkich znaków na warstwie tekstowej — nie można wybrać tej opcji tylko dla zaznaczonych znaków.

  1. Wykonaj jedną z następujących czynności.
    • Aby określić odstępy dla całego dokumentu w postaci wielokrotności pikseli, wybierz opcję Układ systemu, z menu panelu Typografia.

    • Aby włączyć lub wyłączyć ułamkowe szerokości znaków, należy przejść do panelu Typografia i wybrać opcję Szerokości ułamkowe.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online