Informacje o obrazach bitmapowych

Obrazy bitmapowe — o technicznej nazwie obrazy rastrowe — zawierają prostokątną siatkę elementów obrazu (pikseli), która tworzy odwzorowanie zawartości obrazu. Każdy piksel ma określone położenie i określony kolor. Podczas pracy z obrazami bitmapowymi edytuje się piksele, a nie obiekty czy kształty. Ponieważ przy pomocy pikseli można bardziej efektywnie odwzorować subtelne gradacje cieni i kolorów, obrazy bitmapowe są najczęściej stosowanym nośnikiem elektronicznym służącym do przedstawiania tzw. obrazów ciągłotonowych (takich jak fotografie czy obrazy cyfrowe).

Obrazy bitmapowe są zależne od rozdzielczości. Oznacza to, że reprezentują stałą liczbę pikseli. W rezultacie, obrazy bitmapowe po ich dużym powiększeniu na ekranie lub wydrukowaniu przy rozdzielczości niższej niż ta, dla której zostały utworzone mogą utracić szczegóły i mieć zniekształcone linie.

Obraz bitmapowy zależnie od powiększenia w programie Photoshop
Przykład obrazu bitmapowego w różnych powiększeniach

Czasami obrazy bitmapowe zajmują bardzo dużo miejsca na dysku i trzeba je kompresować, aby ograniczyć rozmiary pliku używanego w niektórych aplikacjach pakietu Creative Suite. Na przykład, można skompresować plik obrazu w oryginalnej aplikacji przed zaimportowaniem go do układu.

Uwaga:

W programie Adobe Illustrator efekty bitmapowe w pracy graficznej można uzyskiwać przy pomocy efektów specjalnych i stylów graficznych.

Informacje o grafice wektorowej

Grafika wektorowa (określana czasami jako kształty wektorowe lub obiekty wektorowe) to układ linii i krzywych zdefiniowanych przez obiekty matematyczne zwane wektorami, który opisuje obraz przez określenie jego geometrii.

Można swobodnie przesuwać oraz przekształcać obiekty grafiki wektorowej bez ryzyka utraty szczegółów czy przejrzystości, ponieważ są one niezależne od rozdzielczości - zachowują wyraziste krawędzie przy zmianie rozmiaru, przesyłaniu do drukarki z interpreterem języka PostScript, zapisywaniu w pliku PDF lub importowaniu do aplikacji używającej grafiki wektorowej. W rezultacie, grafika wektorowa to najlepszy wybór dla prac graficznych, takich jak znaki graficzne, których trzeba będzie używać w różnych rozmiarach i na różnych nośnikach danych wyjściowych.

Przykładami grafiki wektorowej są obiekty wektorowe, które tworzy się za pomocą narzędzi do rysowania i obsługi kształtów w aplikacjach pakietu Adobe Creative Suite. Grafikę wektorową można przenosić z jednej aplikacji pakietu Creative Suite do innej za pomocą poleceń Kopiuj i Wklej.

Łączenie grafiki wektorowej z obrazami bitmapowymi

Podczas łączenia grafiki wektorowej z obrazami bitmapowymi należy zawsze pamiętać, że bieżący wygląd kompozycji nie zawsze pokrywa się z wyglądem końcowym — bez względu na to, czy chodzi o profesjonalny wydruk z drukarni, wydruk na drukarce biurkowej, czy obraz wyświetlony w Internecie. Na jakość końcową kompozycji mają wpływ następujące czynniki:

Przezroczystość

Wiele efektów wprowadza do kompozycji częściowo przezroczyste piksele. W przypadku gdy, kompozycja zawiera przezroczystość, program Photoshop uruchamia proces określany jako spłaszczanie przed drukowaniem lub eksportowaniem dokumentu. W większości przypadków domyślne spłaszczanie daje doskonałe wyniki. Niemniej jednak jeśli kompozycja zawiera złożone, nachodzące na siebie obszary, a wymagany wynik ma cechować wysoka rozdzielczość, najlepiej skorzystać z możliwości wyświetlenia podglądu skutków zastosowania spłaszczenia.

Rozdzielczość obrazu

Liczba pikseli na cal (ppi) na obrazie bitmapowym. Użycie zbyt małej rozdzielczości dla obrazu drukowanego powoduje pikselozę, czyli obecność dużych, ziarnistych pikseli na uzyskanym obrazie. Z kolei zbyt duża rozdzielczość (a więc piksele zbyt małe jak na możliwości urządzenia używanego do druku) zwiększa rozmiar pliku bez jednoczesnego wzrostu jakości drukowanego obrazu. Ponadto spowalnia to proces drukowania.

Rozdzielczość drukarki i liniatura rastra

Liczba atramentowych punktów na cal i liczba wierszy na cal w rastrze półtonowym. Zależność zachodząca pomiędzy rozdzielczością obrazu, rozdzielczością drukarki i liniaturą rastra warunkuje jakość szczegółów na wydruku.

Kanały kolorów

Każdy obraz programu Photoshop posiada jeden lub więcej kanałów, z których każdy przechowuje informacje o elementach wykorzystanych kolorów. Liczba domyślnych kanałów koloru na obrazie zależy od jego trybu kolorów. Standardowo obrazy bitmapowe, w skali szarości, bichromatyczne i w kolorach indeksowanych mają po jednym kanale, obrazy w trybie RGB i Lab — po trzy, natomiast obrazy CMYK — cztery. Do obrazów każdego typu (poza bitmapowymi) można dodawać dalsze kanały. Więcej informacji na ten temat znajduje się w rozdziale Tryby kolorów.

Kanały na obrazach kolorowych są w gruncie rzeczy obrazami w skali szarości, które odzwierciedlają poszczególne składniki kolorystyczne danego obrazu. Przykładowo obraz RGB ma oddzielne kanały dla czerwonych, zielonych i niebieskich wartości kolorów.

Oprócz kanałów kolorów do obrazu można dodawać kanały alfa. Znajdują one zastosowanie podczas przechowywania i edytowania zaznaczonych elementów w formie masek. Ponadto można również uzupełniać obraz kanałami koloru dodatkowego, które dostarczają klisz koloru dodatkowego na potrzeby druku. Więcej informacji znajduje się w rozdziale Podstawy stosowania kanałów.

Głębia bitowa

Głębia bitowa określa ilość informacji o kolorze dostępnej dla każdego piksela obrazu. Im więcej informacji o kolorze przypada na jeden piksel, tym więcej kolorów jest dostępnych i tym dokładniejsze jest ich odtworzenie. Na przykład piksele obrazu o głębi bitowej 1 mogą przyjmować dwie wartości: czerń lub biel. Obraz o głębi 8 bitów może przyjmować 28 wartości (czyli 256). Obrazy w skali szarości o głębi bitowej 8 mogą przyjmować 256 odcieni szarości.

Obrazy RGB składają się z 3 kanałów kolorów. Obraz RGB o 8 bitach na piksel może przyjmować 256 wartości dla każdego kanału, co oznacza ponad 16 milionów możliwych wartości kolorów. Obrazy RGB o 8 bitach na kanał są czasem nazywane obrazami 24-bitowymi (3 kanały po 8 bitów dają łącznie 24 bity danych na każdy piksel).

Oprócz obrazów o 8 bitach na kanał program Photoshop obsługuje również obrazy zawierające 16 lub 32 bitów na kanał. Obrazy o 32 bitach na kanał są również określane jako obrazy HDR (obrazy o wysokim dynamicznym zakresie jasności).

Obsługa obrazów 16-bitowych w programie Photoshop

Program Photoshop oferuje następujące funkcje obsługi obrazów o 16 bitach na kanał:

  • Praca w trybach: skala szarości, kolor RGB, CMYK, Lab oraz w trybie wielokanałowym

  • Do edycji obrazów o 16 bitach na kanał można używać wszystkich narzędzi na palecie narzędzi oprócz narzędzia Artystyczny pędzel historii.

  • Dostępne polecenia dopasowań kolorów i odcieni

  • W obrazach o 16 bitach na kanał można używać warstw, w tym warstw dopasowania.

  • Wielu filtrów programu Photoshop można używać z obrazami o 16 bitach na kanał.

    Aby wykorzystać część funkcji programu Photoshop, takich jak filtry, można przekonwertować obraz o 16 bitach na kanał na obraz o 8 bitach na kanał. Najlepiej jest wybrać polecenie Zapisz jako i przekonwertować kopię pliku obrazu, tak aby w pliku pierwotnym zachować pełne dane z 16 bitami na kanał.

Konwertowanie między różnymi głębiami bitowymi

  1. Wykonaj dowolną z następujących czynności:
    • Aby dokonać konwersji między głębią o 8 bitach na kanał a głębią o 16 bitach na kanał, wybierz polecenie Obraz > Tryb > 16 bitów/kanał lub 8 bitów/kanał.

    • Aby dokonać konwersji pomiędzy głębią o 8 bitach na kanał lub 16 bitach na kanał a głębią o 32 bitach na kanał, wybierz polecenie Obraz > Tryb > 32 bity/kanał.

Ta zawartość jest licencjonowana na warunkach licencji Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License  Posty z serwisów Twitter™ i Facebook nie są objęte licencją Creative Commons.

Informacje prawne   |   Zasady prywatności online